Αρχίζει να ξεσηκώνεται και η Φθιώτιδα για τα διόδια

LAMIA REPORT: Αρχίζει να ξεσηκώνεται και η Φθιώτιδα για τα διόδια

πηγή: LAMIA REPORT

Τρίτη, 10 Αύγουστος 2010 16:34

Και ακόμα δεν έχουν δει τίποτα...τα καλύτερα έρχονται το Φθινόπωρο ! ...Ρε μήπως ξυπνήσαμε?

Στην κατάμεστη αίθουσα του Δημαρχείου του Μώλου Φθιώτιδας, έγινε την Κυριακή 8-8-10, ανοιχτή συγκέντρωση- συζήτηση των επιτροπών αγώνα κατοίκων, πολιτών και εργαζόμενων ενάντια στα διόδια.

Το θέμα που συγκέντρωσε τόσους πολίτες είναι τα Διόδια που σαν μανιτάρια ξεφύτρωσαν μπροστά στις πόρτες τους: τα νέα διόδια Μώλου. Τα διόδια αυτά θα πλήξουν ακόμα περισσότερο το ήδη υποβαθμισμένο , από τα μέτρα της τρόικας, εισόδημα των κατοίκων της περιοχής. Ακόμα θα επιβαρύνουν βάναυσα το περιβάλλον μιάς και οι ρύποι από το σταμάτα-ξεκίνα των αυτοκινήτων θα αυξηθούν υπέρμετρα


Έγινε ενημέρωση από τον Κώστα Πανέτσο (Μώλος) και από τα μέλη του Πανελλαδικού Συντονιστικού, Αργύρη Αλεξίου (Τραγάνα), Κώστα Καστρίτση (Τραγάνα) και Βασίλη Παπαδόπουλο (Αφίδνες) . Συντονιστές της συζήτησης ήσαν οι Στάθης Ανδρικόπουλος (Καμμένα Βούρλα) , Αποστόλης Αυλακιώτης (Μώλος) και Σούλα Γαλάνη (Μώλος).

Οι κάτοικοι , φανερά αγανακτισμένοι για τα διόδια , έδειξαν μέσα από την συζήτηση που αναπτύχθηκε, την ομόφωνη αποφασιστικότητά τους να καταργήσουν στην πράξη τα παράνομα χαράτσια. Αποφασίστηκε η διεύρυνση της Επιτροπής Αγώνα με όσα άτομα θέλουν να συμμετάσχουν. Επαναβεβαιώθηκαν οι αμεσοδημοκρατικές αρχές λειτουργίας των Επιτροπών Αγώνα κατοίκων, πολιτών και Εργαζομένων, σε όλη την χώρα. Αρχές που μας επιτρέπουν να λειτουργούμε χωρίς προέδρους , γραμματείς και φαρισαίους και που όλοι συμμετέχουν στις λήψεις των αποφάσεων. Κυριάρχησε η αναγκαιότητα του πανελλαδικού συντονισμού , μιας και τα διόδια αφορούν σε όλους τους κατοίκους της χώρας.

Διατρανώθηκε η απόφαση μας να μην γίνει ο πανελλαδικός αγώνας για την κατάργηση ΟΛΩΝ των διοδίων , πεδίο μικροκομματικής αντιπαράθεσης ή μέσο προβολής ορισμένων, ιδίως ενόψει του Καλλικράτη.

Ξεκαθαρίστηκε επίσης ότι όλοι μπορούν να συμμετέχουν, αλλά σαν άτομα .
Αποφασίστηκαν αγωνιστικές δράσεις τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο.

- ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ -ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
- ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΔΙΟΔΙΑ –ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ- ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ
- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
- ΠΛΑΙΣΙΩΣΤΕ ΕΝΕΡΓΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΜΩΛΟΥ
- ΑΝΑΠΤΥΞΤΕ ΝΕΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΠΑΝΤΟΥ

Για περισσότερες πληροφορίες: http://epitropesdiodiastop.blogspot.com

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ, ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ

Σχόλιο με αφορμή το άρθρο του οικονομολόγου-αναλυτή Δημήτρη Καζάκη στο ΠΟΝΤΙΚΙ.

πηγή: ΔΙΕΘΝΙΣΤΗΣ
Εύκολα μπορεί κανείς να δει, στο σχέδιο διακήρυξης του ΔΙΕΘΝΙΣΤΗ, την άποψή μας γύρω από τα ζητήματα της παύσης πληρωμών και διαγραφής του χρέους. Εκεί αναπτύσσεται το αναγκαίο κατά τη γνώμη μας πολιτικό πρόγραμμα όσο και στόχοι. Από αυτή την αφετηρία παρουσιάζουμε ένα μικρό σχόλιο, με αφορμή το άρθρο του οικονομολόγου-αναλυτή Δημήτρη Καζάκη στο ΠΟΝΤΙΚΙ της 8 Ιούλη ( σχετικό link: http://www.topontiki.gr/articles/view/7902 ). Ο αρθρογράφος είναι από τους πρωτεργάτες της ‘πρωτοβουλίας των αριστερών οικονομολόγων και επιστημόνων’, στη διακήρυξη της οποίας συναντώνται εκτιμήσεις όπως ότι η απόφαση της Ε.Ε στις 9 Μαΐου για το ταμείο στήριξης της ευρωπαϊκής οικονομίας ‘…πρόκειται για εξέλιξη που διευκολύνει την Ελλάδα να ζητήσει ακύρωση των αντιλαϊκών μέτρων’ ή ότι ‘το τεράστιο βάρος εξυπηρέτησης του χρέους παραλύει κάθε προσπάθεια άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής’, προβάλλονται απαιτήσεις ‘για μακρόπνοη βιομηχανική πολιτική μέσω της εφαρμογής προγράμματος δημοσίων επενδύσεων’ και πλαίσιο μέτρων ‘που μπορούν να λύσουν το πρόβλημα χρηματοδότησης της οικονομίας’.

Ο προβληματισμός για τις απαντήσεις του εργατικού κινήματος, του επόμενου διαστήματος, επανέρχεται ακόμα πιο επιτακτικά. Και αυτό μέσα από δύο κυρίως εξελίξεις. Η πρώτη είναι πως το ζήτημα της ελεγχόμενης πτώχευσης χωρών θα είναι ένα από τα βασικά θέματα συζήτησης στο Γιούρογκρουπ του ερχόμενου Σεπτεμβρίου. Η δεύτερη είναι πως πράγματι υφίσταται μια σταδιακή παύση πληρωμών του ελληνικού Δημοσίου προς προμηθευτές και εργαζόμενους. Το πρόβλημα της πληρωμής προμηθευτών υλικών των νοσοκομείων, όσο και το τελευταίο επεισόδιο με τις πληρωμές του προσωπικού της ΕΘΕΛ, πέρα από τις γενικότερες συνέπειές τους, πιστοποιούν αυτό το γεγονός. Απέναντι σε αυτό το περιβάλλον ο συντάκτης του άρθρου επαναφέρει εντονότατα το αίτημα της παύσης πληρωμής του χρέους. Αξίζει να δούμε μερικά συγκεκριμένα σημεία της επιχειρηματολογίας.

- «Αν ήθελε κανείς να είναι συνεπής όταν προτείνει αναδιαπραγμάτευση του χρέους, θα έπρεπε να ξεκινά με την έξοδο όχι μόνο από την ευρωζώνη αλλά και την Ε.Ε., προκειμένου να ανακτήσει η Ελλάδα την εθνική της κυριαρχία και να έχει τουλάχιστον ελευθερία κινήσεων στη διαπραγμάτευση».
- Πως η άρνηση πληρωμών του χρέους θα δώσει την ευκαιρία «να σταματήσει ο φόρος αίματος που καταβάλουν η χώρα και ο λαός».
- Η συμπύκνωση δε της επιχειρηματολογίας του αιτήματος, βρίσκεται στο τέλος του άρθρου. Αντιγράφουμε αυτολεξεί: «Ο ελληνικός λαός οφείλει να προχωρήσει σε άρνηση πληρωμής του χρέους, όχι γιατί θέλει να βλάψει κανέναν ή να φάει τα λεφτά των δανειστών του. Οφείλει να το κάνει γιατί δεν υπάρχει τρόπος για να σταθεί στα πόδια του, για να διεκδικήσει τη χώρα του από τις αγορές και τα αρπακτικά, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, για να λυτρωθεί επιτέλους από το διεφθαρμένο σύστημα που τον κυβερνά. Γι’ αυτό και αιτήματα που αφορούν δάνεια τα οποία συνήφθησαν καλή τη πίστει και συνέβαλαν αποδεδειγμένα στην ανάπτυξη της χώρας, ο λαός δεν πρέπει να αρνηθεί να συζητήσει την ικανοποίησή τους., ιδίως αν συνδέονται με χρήματα μικροκαταθετών και ασφαλιστικών ταμείων, που έτσι κι αλλιώς δεν υπερβαίνουν το 15% του σημερινού δημόσιου χρέους. Αρκεί να γίνει στη βάση του αμοιβαίου οφέλους και όχι του δανειστή-οφειλέτη. Πάντα με βασική προϋπόθεση ότι καμιά απαίτηση δε θα υπονομεύσει την πορεία της χώρας, δε θα υποθηκεύσει το μέλλον της και ούτε θα θέσει τη χώρα υπό καθεστώς ομηρίας. Αν είναι να χάσει κάποιος, αυτός σίγουρα δεν πρέπει να είναι ο λαός και η χώρα».

Η επιχειρηματολογία του συντάκτη, πιστεύουμε πως αναδεικνύει γνήσια τον εντός συστήματος ορίζοντα του αιτήματος, χωρίς ‘αντικαπιταλιστικές προϋποθέσεις’ ή ‘εργατικές διεκδικήσεις που του δίνουν μια άλλη προοπτική’. Χωρίς δηλαδή τα επιχειρήματα που αναπαράγουν σχεδόν όλες οι οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που υιοθετούν και προπαγανδίζουν το αίτημα της στάσης πληρωμών. Παρόμοια όμως, προβληματική αναπτύσσεται και σε απαντήσεις στην πρωτοβουλία των οικονομολόγων, όπως το συλλογικό άρθρο στο ΠΡΙΝ της 4ης Ιούλιου, των Ζέρβα, Ζησιμοπούλου, Μποζίκη, Οικονομάκη, Χαραλαμπόπουλου, (σχετικό link: http://www.prin.gr/2010/07/blog-post_5056.html ), στο οποίο σχετικοποιείται το ρεφορμιστικό, αστικό ή επαναστατικό φορτίο του συγκεκριμένου αιτήματος στη σημερινή ιστορική στιγμή, κάνοντας τελικά την κριτική τους απόχρωση στο πλαίσιο των προαναφερόμενων απόψεων.

Ο Καζάκης αναδεικνύει αυτό που ήδη έχουμε γράψει, και το αναδεικνύει μέσα από την επιχειρηματολογία του, πως το αίτημα της στάσης πληρωμών, είναι ένα αίτημα για έξοδο από την κρίση μέσα στον καπιταλισμό, για υποθήκευση των εργατικών αναγκών και διεκδικήσεων από τη σκοπιά υπεράσπισης της χώρας και της επιβίωσής της. Ένα αίτημα τελικά που επιδιώκει την κοινωνική σταθεροποίηση και ρύθμιση. Γιατί ο συνδυασμός οποιονδήποτε διεκδικήσεων, υπερασπίζοντας το αίτημα της παύσης πληρωμών, πατά σε δυο βάρκες, αναπαράγει συγχύσεις μέσα στο εργατικό κίνημα, ή έστω στις πρωτοπορίες του.

Γνωρίζουμε το εκβιαστικό δίλημμα που από πολλές οργανώσεις τίθεται, επικαλούμενο τον κόσμο της δουλειάς και τις αγωνίες του: ‘Και για το χρέος τι θα πούμε;’

Πιστεύουμε πως τα πραγματικά ερωτήματα είναι άλλα, ερωτήματα ζωτικά των εργαζομένων και τη ζωή τους: Πως θα ζήσουμε με αυτή την κατάσταση; Τι θα κάνουμε με την κυβέρνηση που προωθεί όλες αυτές τις ιστορικές αλλαγές σε βάρος της εργασίας; Τελικά χρειάζεται εξέγερση για να τα πάρουν πίσω;

Η αποδοχή έστω και υπό όρους και ‘συμπληρώσεις’ του αιτήματος της παύσης πληρωμών, οδηγεί, όπως έχει δείξει ήδη η εμπειρία, σε αιτήματα, στόχους και μορφές πάλης για ζύμωση και πίεση στους κυβερνώντες, να αποδεχθούν το πολιτικά ορθό για τη χώρα, και το λαό της, όπως γράφει ο Καζάκης, το λαό γενικά, διαταξικά. Σε ένα πιο ανθρώπινο καπιταλιστικό περιβάλλον, φιλεργατικών ρυθμίσεων. Μετά θα μπορούμε να λύσουμε τους λογαριασμούς μας με την αστική εξουσία. Συνεπής εκφραστής αυτής της λογικής βρίσκεται και ο Π. Παπακωνσταντίνου, τόσο μέσα από την πρωτοβουλία των οικονομολόγων όσο και την πρωτοβουλία ‘Έκκληση για το διάλογο και την κοινή δράση της αριστεράς’, ενδεικτικά: ‘Η λογική του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι εντελώς διαφορετική, είναι η λογική του μαζικού λαϊκού εκβιασμού της αστικής τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων από ένα ρωμαλέο κίνημα που θα μπορεί να επιβάλει, έστω μερικές και προσωρινές λύσεις και μέσα από αυτή την πορεία να γίνει ικανό να θέσει και το ζήτημα της εξουσίας.’

Σχετικό link: http://www.prin.gr/2010/06/blog-post_1325.html ).

Η θεωρία των σταδίων στην ταξική πάλη, από άλλο δρόμο, αλλά με τις ίδιες βλαβερές συνέπειες. Τα ενδιάμεσα επιχειρήματα, που και πιο πάνω επιγραμματικά αναφέραμε, δυστυχώς συμμετέχουν σε αυτή τη συζήτηση, δίνοντας μάλιστα και ένα εργατικό αγωνιστικό προφίλ, δυναμώνοντας συγχύσεις και αποπροσανατολισμούς.

Η διαμόρφωση στόχων και μορφών πάλης, για την ανατροπή της κυβέρνησης, την επαναστατική έξοδο από την Ε.Ε., και το αντίστοιχο εργατικό πρόγραμμα, θέτει τον άξονα της συζήτησης σε άλλη κατεύθυνση. Στο σχέδιο διακήρυξής μας αναπτύσσουμε και τη σχετική επιχειρηματολογία.

Το ζήτημα δεν εξαντλείται φυσικά εδώ. Άμεσα θα επανέλθουμε. Για να συζητήσουμε γύρω από το σχέδιο δράσης που το σχέδιο διακήρυξης έχουμε παρουσιάσει, και τις πρώτες αναγκαίες κινήσεις έμπρακτης ανυπακοής και πάλης. Αλλά και γύρω από ένα ιστορικό και θεωρητικοπολιτικό ζήτημα. Την περίφημη σχέση του Λένιν και των Μπολσεβίκων με την άρνηση πληρωμής του χρέους, για την οποία έχει γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση.

Εκατό χιλιάδες λουκέτα περιμένουν τα επιμελητήρια

Εκατό χιλιάδες καταστήματα θα κατεβάσουν ρολά μέχρι το τέλος του έτους αφήνοντας χωρίς δουλειά 100 με 150 χιλιάδες εργαζόμενους, αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις του προέδρου της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος, Γιώργου Κασιμάτη.

Οι εκτιμήσεις βασίζονται στα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει μέχρι τώρα από τα κατά τόπους Επιμελητήρια. Ο Γ. Κασιμάτης περιμένει επιδείνωση της κατάστασης από το Σεπτέμβριο. Λύση - μονόδρομος είναι η ανάληψη δράσης με στόχο την ανάπτυξη, τονίζει και υποστηρίζει ότι οι πιο πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα έχουν "πεθάνει" μέχρι την πρωτοχρονιά, όταν και θα τεθεί σε ισχύ ο νέος αναπτυξιακός νόμος.

"Απευθύνω έκκληση στην κυβέρνηση και στο οικονομικό επιτελείο να σταθμίσει την κατάσταση πριν να είναι αργά. Οι δείκτες της οικονομίας επιδεινώνονται καθημερινά. Να υπάρξει επιτέλους εγκράτεια δηλώσεων από τους πολιτικούς. Και κυρίως άμεσα μέτρα και πρωτοβουλίες για να βελτιωθεί η εικόνα της αγοράς", υπογραμμίζει.
πηγη: enet

Διακηρυγμένος στόχος του ΔΝΤ η μεσαία τάξη

Καταργήστε τους μικρομεσαίους !».Ο Θάνατος του Εμποράκου δεν είναι θεατρικό έργο. Είναι μια αδυσώπητη πραγματικότητα που πέρασε τις πύλες της κόλασης ύστερα από την επιτυχημένη επίκληση των ευαίσθητων σοσιαλιστών τύπου..
ΓΑΠ και Πάγκαλου. Το άρθρο στο προχθεσινό Πρώτο Θέμα είναι σαφές και ωμό:

ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ - ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
«Καταργήστε τους μικρομεσαίους!»
«Οι αλλαγές που δρομολογούνται εκτείνονται και στον ιδιωτικό τομέα. Το στίγμα θα δώσουν οι συνεργασίες και συγχωνεύσεις στις τράπεζες, με καταλύτη εκείνες που ελέγχονται από το κράτος. Η τρόικα, όμως, θέλει να δει και μαζικές συνενώσεις χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Θεωρούν πως το πρόβλημα του πληθωρισμού δεν οφείλεται μόνο στα καρτέλ και στα ολιγοπώλια μεγάλων επιχειρήσεων που κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά, αλλά κατά ένα μεγάλο μέρος στον κατακερματισμό της αγοράς σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Ζητούμενο για τους ελεγκτές είναι να αποκτήσουν οι ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις το κρίσιμο μέγεθος που θα αυξήσει τους τζίρους τους, θα μειώσει τα κόστη και θα δημιουργήσει ανταγωνιστικές συνθήκες στην αγορά».

Η στεψοδικία των διεθνών τοκογλύφων δεν υφίσταται πια. Οι σοφιστείες είναι παρελθόν. Τώρα το λόγο έχει το χοντρό και απροκάλυπτο ψέμα. Όποιος το φάει, έτσι θα το χωνέψει: "Η τρόικα, όμως, θέλει να δει και μαζικές συνενώσεις χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων". Σίγουρα. Όλοι οι ιδιοκτήτες κλειδαράδικων και ψιλικών θα... συνενωθούν για να κάνουν "οικονομία κλίμακος". Αφού αυτό είναι ανέφικτο τότε απλούστατα θα κλείσουν για να πάρουν τη θέση τους οι θηριώδεις αλυσίδες που έχουν ήδη την τεχνογνωσία του... θηριώδους και της "οικονομίας κλίμακος".
Επίσης, τα επιχειρήματα των δυνάμεων κατοχής είναι κατώτερα ακόμα και από τον εσωτερικό κόσμο εκείνων που τους υπερασπίζονται. Θαυμάστε λογική: "Θεωρούν πως το πρόβλημα του πληθωρισμού δεν οφείλεται μόνο στα καρτέλ και στα ολιγοπώλια μεγάλων επιχειρήσεων που κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά, αλλά κατά ένα μεγάλο μέρος στον κατακερματισμό της αγοράς σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις".
Ναι μωρέ, χρόνια το υποπτευόμασταν αλλά δεν μπορούσαμε να το αποδείξουμε. Δεν φταίνε τα καρτέλ για τον πληθωρισμό και την ακρίβεια αλλά ο άθλιος ράφτης της γειτονιάς που μαντάρει δέκα σώβρακα μ' ένα τρίευρω κι ο κανάγιας ο σουβλατζής που πουλάει το δίπιττο μ' ενάμιση ευρώ. Αμ ο άλλος; Ο Γιάννης ο ψιλικατζής που δεν συνενώθηκε με τις υπόλοιπες 15... Έβγες του Πειραιά; Γιατί να μην είναι υπαλληλάκος μ' ένα εξακοσαρικάκι και μου θέλει να κάνει τον μπίζνες μαν και να βγάζει ίσα με 1300 ευρώ το μήνα;
Ο στρατός κατοχής και οι ντόπιοι Κουίσλιγκ συνεργάτες του υπαλληλοποιούν ραγδαία και ανεμπόδιστα τους Έλληνες. Η αντίσταση επιβάλλεται όχι μόνο για λόγους ιστορίας, φιλοπατρίας κ.λπ. κ.λπ. αλλά πρώτα απ' όλα για λόγους προσωπικής αξιοπρέπειας. Το θέμα είναι προσωπικό..

αναδημοσιευση απο το Stop Cartel
πηγη adiavroxoi.blorspot.com

Ετοιμάζονται “αντίμετρα” για το ελληνικό κρατικό και τραπεζικό χρέος.

του Γιάννη Αγγελή, από το Capital.gr

Ετοιμάζονται “αντίμετρα” για το ελληνικό κρατικό και τραπεζικό χρέος. Το ελληνικό, αλλά και συνολικά το δημόσιο και τραπεζικό χρέος των PIGS, που έχει συσσωρευτεί στην ΕΚΤ, έχει αρχίσει να “τρομάζει” τους κεντρικούς τραπεζίτες στην Φρανκφούρτη. Απέναντι σ΄αυτή την απειλή η ΕΚΤ ετοιμάζει “αντίμετρα”. Όπως έγραψε το “Κεφάλαιο” το 40% του ελληνικού χρέους (κρατικό και τραπεζικό), δηλαδή περί τα 150 δις ευρώ, με την μορφή ομολόγων κάθε είδους, βρίσκεται στα χέρια ή για την ακρίβεια στα “συρτάρια” του κ. Τρισέ στην Φρανκφούρτη… Επισήμως ο κ. Τρισέ εμφανίζεται να έχει αγοράσει απευθείας από τις ευρωπαϊκές (ελληνικές, γαλλικές και γερμανικές κυρίως) τράπεζες 40 και κάτι δις ευρώ σε κρατικά ομόλογα. Τα υπόλοιπα 110 δις ευρώ, σύμφωνα με τραπεζικούς υπολογισμούς, είναι κρατικά και τραπεζικά ομόλογα, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν καταλήξει στα θησαυροφυλάκια της ΕΚΤ στην Φρανκφούρτη (κάμποσα από αυτά και στην ΤτΕ) σαν εγγυήσεις για την παροχή ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα στην ευρωζώνη…

Το μέγεθος είναι σχεδόν τρομακτικό. Ποτέ στην ιστορία του νεότερου ελληνικού κράτους δεν είχε συγκεντρωθεί στα χέρια ενός και μόνου “φορέα” τόσο μεγάλο μέρος του χρέους της Ελλάδας. Στα ίδια “συρτάρια” βρίσκεται και το περίπου 20% του ισπανικού χρέους που σε απόλυτους αριθμούς είναι πολλαπλάσιο του ελληνικού. Κάπου εκεί σε ένα από τα πιο κάτω… συρτάρια βρίσκονται τα πορτογαλικά και τα ιρλανδικά ομόλογα, κρατικά και τραπεζικά, που έχει φορτωθεί η ΕΚΤ για να κρατήσει σε “λειτουργία” το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

Τα μεγέθη αυτά αν και φαίνονται… τρομακτικά για την Ελλάδα, είναι περισσότερο “τρομακτικά” (ιδιαίτερα αν προσθέσει κανείς τα αντίστοιχα μεγέθη της Ισπανίας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας) για την ίδια την ΕΚΤ και τους “κινδύνους” που αυτή έχει αναλάβει είτε σε περίπτωση χρεοστασίου είτε σε περίπτωση “αναδιάρθρωσης” της τιμής αυτού του χρέους με άμεση υποτίμηση.

Ήδη πάντως, σύμφωνα με ακριβείς υπολογισμούς, τα 40 δις ευρώ ελληνικού κρατικού χρέους που έχει αγοράσει η ΕΚΤ από τη δευτερογενή αγορά, τα έχει πάρει στο 75% της ονομαστικής τους αξίας, ήτοι με ένα “haircut” της τάξης του 25%…

Σε επίπεδο διοικήσεων των ελληνικών τραπεζών έχει γίνει ανεπισήμως γνωστό ότι στην πρόθεση της ΕΚΤ είναι να αυξήσει τις αγορές κρατικών ομολόγων (όπως έχει αποκαλύψει το “Κεφάλαιο”) μέχρι τα 110 – 120 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι στα συρτάρια του κ. Τρισέ και του κ. Προβόπουλου θα συσσωρευθούν πάνω από 200 δις ευρώ πριν εξαντληθεί η εφαρμογή του Μνημόνιου…

Αυτά θα συμβαίνουν στην Ελλάδα όσο και στις άλλες “προβληματικές” χώρες της ευρωζώνης και γι΄ αυτό έχουν χάσει τον ύπνο τους οι κεντρικοί τραπεζίτες στην Φρανκφούρτη αλλά και στην Αθήνα.

Απέναντι στους κινδύνους που εγκυμονούν οι απειλητικοί αυτοί αριθμοί, τόσο στην Φρανκφούρτη όσο και στις Βρυξέλλες, ετοιμάζονται για τα… χειρότερα.

Δεν δυσκολεύεται κανείς να ακούσει στους διαδρόμους, τόσο της EKT όσο και της Κομισιόν ότι πριν από το τέλος του έτους θα πρέπει να είναι έτοιμα τα “αντίμετρα” σε ένα δεύτερο κύμα κρίσης είτε από τον χρηματοπιστωτικό είτε από τον δημοσιονομικό τομέα. Και αυτό όχι μόνο για την Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτό:

* Οι Γερμανοί ετοιμάζουν όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με διαδικασίες “ελεγχόμενου χρεοστάσιου” ένας νέος κύκλος κρίσης χρέους είτε σε τράπεζες είτε σε κρατικές οικονομίες. Το πλαίσιο αυτό προϋποθέτει, όσον αφορά την κρίση κρατικού χρέους, τη “διάσωση” αλλά με δέσμευση των δημοσίων εσόδων και περιουσιακών στοιχείων της χώρας. Όσο για τη “διάσωση” τράπεζας αυτή προϋποθέτει τη διασφάλιση των καταθέσεων (για να αποφευχθούν κοινωνικές αναταραχές τύπου Αργεντινής) και τη δέσμευση και εκκαθάριση των περιουσιακών της στοιχείων.

* Παράλληλα το Think Tank των Βρυξελλών, το γνωστό Ινστιτούτο Brugel, προβάλλει ολοκληρωμένη πρόταση έκδοσης ευρωομολόγου (Blu Bond) το οποίο όμως θα καλύπτει μόνο το κομμάτι του κρατικού χρέους που φθάνει στο 60% του ΑΕΠ που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Ενώ το υπόλοιπο θα καλύπτεται από τα “εθνικά” ομόλογα (Red Bonds) τα οποία θα είναι στο έλεος των αγορών…

Όλες αυτές οι “λύσεις” βέβαια έχουν μία προϋπόθεση, την κατά γράμμα υλοποίηση των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής στα πρότυπα του ελληνικού “Μνημονίου”.

Χαρακτηριστικό άλλωστε είναι ότι στην Αθήνα ψηφίσθηκε νομοθετική πρόβλεψη σύμφωνα με την οποία κάθε ευρώ που θα χρειασθεί να δανεισθεί το ελληνικό δημόσιο –για οποιοδήποτε λόγο– πέραν το ποσού που θα έχει προβλέψει ο Προϋπολογισμός θα πρέπει να εγκριθεί από τη Βουλή (και την τρόϊκα) με συμπληρωματικό Προϋπολογισμό.

Νέο video : ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ

Ένα οδοιπορικό του STOP CARTEL με μέλη των πανελλαδικών Επιτροπών Αγώνα Κατοίκων, Πολιτών και Εργαζόμενων ενάντια στα διόδια στους δικούς μας Εθνικούς δρόμους
http://epitropesdiodiastop.blogspot.com

Τι Γνωρίζεις για το Νομοσχέδιο της ολοήµερης λειτουργίας των Νοσοκομείων;

· Γνωρίζεις ότι μετά την εφαρμογή του νόμου θα πρέπει να πληρώνεις όταν θα έχεις ανάγκη να εξετασθείς σε σύντομο χρόνο στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων ίσως και περισσότερα από 70 ευρώ;
• Γνωρίζεις ότι αν δεν πληρώσεις θα σου κλείνουν ραντεβού για εξέταση μετά από πολλούς μήνες;
• Γνωρίζεις ότι θα πρέπει να πληρώνεις κάθε διαγνωστική εξέταση που θα κάνεις τουλάχιστον µε το ποσό που δικαιολογείται και στα ιδιωτικά εργαστήρια;
• Γνωρίζεις ότι επίσημα πλέον το νοσοκομείο θα απαιτεί από σένα το δικό του φακελάκι για να χειρουργηθείς σε εύλογο χρόνο;
• Γνωρίζεις ότι το καταχρεωμένο από τις κομπίνες ασφαλιστικό σου ταμείο θα χρεωθεί ακόμη περισσότερο αφού το κράτος αποσύρεται επίσημα από την υποχρέωσή του να καταβάλει τις δαπάνες πλήρους λειτουργίας των κρατικών νοσοκομείων παρά τους φόρους που πληρώνεις;
• Γνωρίζεις ότι όταν θα νοσηλεύεσαι σε νοσοκομείο μετά το πρωινό ωράριο μπορεί να µη βρίσκεται στην κλινική κανένας ειδικός γιατρός της διότι µε τον νέο νόμο άλλοτε θα εφημερεύει τηλεφωνικά και άλλες ημέρες δεν θα εφημερεύει κανένας;
• Γνωρίζεις ότι τα νοσοκομεία θα στελεχώνονται στο εξής κυρίως µε άνεργους βοηθητικούς γιατρούς που θα προσλαμβάνονται χωρίς κρίση και αξιολόγηση µε ετήσιες συμβάσεις έργου;
• Γνωρίζεις ότι ο νέος νόμος προβλέπει ότι όσα νοσοκομεία δεν εξασφαλίζουν επαρκή ιδιωτικά έσοδα από τους ασθενείς µε απλή υπουργική απόφαση θα κλείνουν, όπως συνέβη µε εκατοντάδες νοσοκομεία σε χώρες από τις οποίες πέρασε η λαίλαπα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου;
• Γνωρίζεις ότι το Υπουργείο σχεδιάζει να ξεφορτωθεί τα νοσοκομεία και τις υγειονομικές μονάδες μεταβιβάζοντας τες στους δήμους του Καλλικράτη, αρνούμενο την συνταγματική του υποχρέωση να παρέχει περίθαλψη σε όλους τους πολίτες που φορολογούνται;
• Γνωρίζεις ότι το Υπουργείο σχεδιάζει να σε καλεί να πληρώσεις ακόμη και για να γράψεις µια απλή συνταγή φαρμάκων σε κάποιο κέντρο υγείας;
Τώρα που γνωρίζεις όλα αυτά τι πρόκειται να κάνεις;
Θα επιτρέψεις στην κυβέρνηση να κατεδαφίσει όσα απέμειναν όρθια από το Εθνικό Σύστημα Υγείας;
ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να ανατρέψουμε τα σχέδιά τους!
ΑΚΟΜΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να ξαναχτίσουμε ένα δημόσιο δωρεάν σύστημα υγείας που θα σέβεται την αξιοπρέπεια των πολιτών και των εργαζομένων.
ΕΝΩΣΗ ΙΑΤΡΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ

πηγή: ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ

ΕΠΙΣΦΑΛΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΔΕΝ ΠΑΕΙ

κάντε κλικ στην αφίσα για μεγέθυνση

Βουλιάζουν στα ελλείμματα οι αμερικανικές πολιτείες

ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΔΑΠΑΝΩΝ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ στο κόκκινο, περικοπή δαπανών ακόμη και για άτομα με ειδικές ανάγκες, ρεκόρ κατασχέσεων και απολύσεις στον δημόσιο τομέα.

Την πλέον δραματική εικόνα παρουσιάζει η Καλιφόρνια, που έχει κυβερνήτη τον Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ.

Σκηνές όχι από κάποια χώρα του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού» την περίοδο των θεραπειών σοκ, αλλά από την ηγέτιδα οικονομική και στρατιωτική δύναμη του κόσμου, τις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της National Conference of State Legislatures, μιας διακομματικής ομάδας έρευνας, οι αμερικανικές πολιτείες βρίσκονται αντιμέτωπες με συνολικό έλλειμμα 83,9 δισ. δολαρίων για το οικονομικό έτος 2011, που άρχισε την 1η Ιουλίου. Τα δύο τρίτα των πολιτειών προβλέπουν ήδη συσσωρευμένο έλλειμμα 72 δισ. δολάρια για το 2012 και 23 πολιτείες προσδιορίζουν την «τρύπα» για το 2013 σε 64,3 δισ. δολάρια.

Ολες οι πολιτείες με εξαίρεση το Βέρμοντ πρέπει να προχωρήσουν σε ισοσκέλιση των προϋπολογισμών τους, επιλέγοντας ως μέσο τη δραματική μείωση των κοινωνικών δαπανών και παροχών.

Ζητούν κονδύλια

Τουλάχιστον 25 πολιτείες επιζητούν πρόσθετα κονδύλια από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τη χρηματοδότηση του συστήματος υγείας (Medicaid) για τους φτωχούς.

Την ίδια στιγμή όμως στην Πενσιλβανία ο τοπικός κυβερνήτης προειδοποιεί ότι οι περικοπές στον προϋπολογισμό θα προκαλέσουν την απώλεια 10.000 με 20.000 θέσεων εργασίας, που αφορούν καθηγητές και εργαζόμενους στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Στη Βόρεια Καρολίνα, η τοπική κυβέρνηση μελετά το ενδεχόμενο να περικόψει 50 εκατ. δολάρια που αφορούν το πρόγραμμα Medicaid, βάζοντας τέλος στις υπηρεσίες προς περίπου 20.000 ηλικιωμένους και άτομα με ειδικές ανάγκες, οι οποίοι αποτελούν περισσότερο από το 50% των ατόμων που χρειάζονται βοήθεια.

Την πιο δραματική εικόνα παρουσιάζει η Καλιφόρνια, η οποία, αν ήταν ανεξάρτητο κράτος, θα ήταν η όγδοη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο. Ο κυβερνήτης, γνωστός ηθοποιός Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ, κήρυξε την πολιτεία σε κατάσταση έκτακτης δημοσιονομικής ανάγκης, επιβάλλοντας στους εργαζόμενους στις υπηρεσίες της πολιτείας να δουλεύουν τρεις φορές τον μήνα χωρίς να πληρώνονται! Είναι η τρίτη φορά μέσα σε λίγα χρόνια που εφαρμόζεται το εν λόγω μέτρο, η ισχύς του οποίου είχε αρθεί την 1η Ιουλίου. Αφορά περισσότερους από 150.000 εργαζόμενους. Η πολιτεία πληρώνει μέσω «υποσχετικών», γνωστών ως IOU. Είναι μάλιστα η δεύτερη φορά από την εποχή της Μεγάλης Υφεσης που γίνεται χρήση αυτού του τύπου πληρωμής.

Η ανεργία, που σε εθνικό επίπεδο ανέρχεται στο 9,5%, ξεπερνά το 10% σε πολλές πόλεις και πολιτείες, μεταξύ των οποίων το Σικάγο, πρωτεύουσα άλλοτε του αμερικανικού μεταπολεμικού βιομηχανικού μπουμ. Εκατόν είκοσι οκτώ μητροπολιτικές περιοχές έχουν ποσοστά ανεργίας άνω του 10%, με την πόλη El Centro της Καλιφόρνιας να παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό, 27,6%.

Οι κατασχέσεις σπιτιών αυξήθηκαν κατά 75% στις μητροπολιτικές περιοχές το πρώτο εξάμηνο του 2010, με την Καλιφόρνια, τη Φλόριντα, την Αριζόνα και τη Νεβάδα να συνεχίζουν να ηγούνται. Το Λας Βέγκας είναι η πόλη με τα υψηλότερα ποσοστά κατασχέσεων: ένα στα δεκαπέντε νοικοκυριά έχασε το σπίτι του...

Ανεργία

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με έκθεση του Ιδρύματος Ροκφέλερ, ένας στους πέντε Αμερικανούς είχε μείωση κατά 25% ή και περισσότερο στο εισόδημά του το 2009. Η μείωση των θέσεων απασχόλησης είναι ορατή και στον αμερικανικό δημόσιο τομέα. Το ποσοστό της ανεργίας μεταξύ των ατόμων που χαρακτηρίζονται κυβερνητικοί υπάλληλοι έχει αυξηθεί από 4,4% σε 5%. Ερευνα του National League of Cities και άλλων ινστιτούτων καταλήγει ότι περίπου 500.000 από τους υπαλλήλους της τοπικής αυτοδιοίκησης (8,6%) θα έχουν χάσει τη θέση τους μεταξύ 2009 και 2011.

Τροχοπέδη

Η κατάσταση στα δημοσιονομικά των αμερικανικών πολιτειών θεωρείται τροχοπέδη για βιώσιμη ανάκαμψη σε πανεθνικό επίπεδο. Τα στοιχεία του ΑΕΠ για το β' τρίμηνο δείχνουν σαφή οπισθοχώρηση, με την ανάπτυξη στο 2,4% έναντι 3,7% του α' τριμήνου.

Το PCL Molise - Ιταλία - τιμά την μνήμη παρτιζάνου

ENHMEΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΦΙΣΣΑ από ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΡΑΣΗΣ

ENHMEΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΦΙΣΣΑ
από ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΡΑΣΗΣ Σάββατο 7 Αυγούστου 2010


ΣΤΙΣ 2 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΣΣΑ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΝΣΤΟΛΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΠΟΥ ΣΤΙΣ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008 ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ

Την Πέμπτη 5 Αυγούστου μετά από διακοπή περίπου 10 ημερών συνεχίστηκε η δίκη στην Άμφισσα με την αγόρευση του εισαγγελέα.

Ο τελευταίος καττηγορεί τον κορκονέα για "ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο" και τον σαραλιώτη για συνέργεια στην πράξη. Επίσης κατηγόρησε τους δύο αστυνομικούς για τα ψέματα που είπαν για να συσκοτίσουν το ατράνταχτο γεγονός της εν ψυχρώ δολοφονίας του 15χρονου μαθητή. Επιπλέον δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό από αυτά που ζήτησε ο Κορκονέας να ληφθούν υπ όψιν. Η συνέχεια της δίκης ορίστηκε για τις 2 Σεπτέμβρη οπότε θα ακολουθήσουν η πολιτική αγωγή και οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων, η πρόταση ποινής του εισαγγελέα και η απόφαση του δικαστηρίου.

Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη συγκάλυψη της Κρατικής Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έδωσε για δεύτερη φορά το παρόν στην Άμφισσα με την παρουσία πολλών συντρόφων. Κρεμάσαμε το πανώ μας - με το σύνθημα Καμία Επιείκεια στους εχθρούς της ζωής και της ελευθερίας - δίπλα από την είσοδο των δικαστηρίων αντιμετωπίζοντας επιτυχώς τις αρχικές προκλήσεις των μπάτσων. Από την αρχή της δίκης στις 9.30 φωνάζαμε συνθήματα ενάντια στους δολοφόνους, την αστυνομία, το κράτος κλπ έξω από το χώρο του δικαστηρίου, διαβάζοντας παράλληλα με ντουντούκα την ανακοίνωσή μας. Τα συνθήματα συχνά ακούγονταν και μέσα στην δικαστική αίθουσα. Επιπλέον μοιράστηκαν περί τις 200 προκηρύξεις στους κατοίκους. Στο τέλος της δίκης έγινε μια παρέμβαση στην πόλη με συνθήματα και μοίρασμα προκηρύξεων σε πλατεία και ένα-δυό δρόμους κοντά στα δικαστήρια. Οι αντιδράσεις των κατοίκων ήταν πολύ θετικές.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πέραν της πολυάριθμης αστυνομικής δύναμης στην Άμφισσα, στην είσοδο του δικαστηρίου και μέσα στην αίθουσα ( όπου βρίσκονται πάνοπλοι μπάτσοι και πολλοί ασφαλίτες) μας εξόργισε η καταγραφή των στοιχείων μας κατά την είσοδό μας στην δικαστική αίθουσα. Διαμαρτυρηθήκαμε ακόμα πιο έντονα για αυτήν την χουντοειδή πράξη γιατί μας δόθηκε η "απάντηση" ότι η δίκη είναι "υψίστης ασφαλείας" και λόγοι ¨τάξης και ασφάλειας" αναγκάζουν τις αρχές να μας... φακελώσουν. Τόσο καλά...

Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη Συγκάλυψη της Κρατικής Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ετοιμάζει νέες δράσεις σε συνοικίες και το κέντρο της Αθήνας και άλλων πόλεων μέσα στον Αύγουστο, έτσι ώστε οι επόμενες άνοδοι στην Άμφισσα στις αρχές του Σεπτέμβρη να είναι όσο πιο δυναμικές χρειάζεται. Στις κοινωνικές αναμετρήσεις που έχουν αρχίσει, είναι σημαντικό για μια υπόθεση που προκάλεσε ολόκληρη εξέγερση Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΠΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ.

ΝΕΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 19.30 ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 8/8/2010 ΚΑΙ ΩΡΑ 11 πμ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΩΛΟΥ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: http://epitropesdiodiastop.blogspot.com

Απίστευτο θράσος: «Ισχυρές» τράπεζες με.. δεκανίκι 78 δις. ευρώ!

απο το Stop Cartel

Νέο δώρο των φορολογούμενων στους ελληνες τραπεζίτες..Μέχρι και 50 δις. ευρώ μπορεί να φθάσουν οι ενισχύσεις ρευστότητας και κεφαλαίων που θα χορηγήσει στη διάρκεια της θητείας της η παρούσα ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών στο «ισχυρό» τραπεζικό σύστημα της χώρας, ανεβάζοντας έτσι έως και σε 78 δις. ευρώ (σχεδόν το ένα τρίτο του ΑΕΠ!) τη βοήθεια που θα έχουν λάβει οι τράπεζες από το υστέρημα των φορολογουμένων από την κατάρρευση της Lehman και μετά.
Ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε χθες, ότι οι τράπεζες, κατόπιν σχετικής υπόδειξης της τρόικας, που φαίνεται ότι δεν λέει να αντιληφθεί πόσο ισχυρές είναι, θα λάβουν μέσα στο δεύτερο εξάμηνο άλλα 25 δις. ευρώ κρατικών εγγυήσεων για να εκδώσουν ομόλογα, τα οποία θα τοποθετήσουν στο.. φιλόξενο παράθυρο της ΕΚΤ ως καλύμματα για την άντληση ρευστότητας.

Παρότι το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση επέκρινε σκληρά την τότε κυβέρνηση της ΝΔ για τη χορήγηση ενισχύσεων στις τράπεζες χωρίς αυστηρό πλαίσιο ελέγχου, ώστε να διασφαλίζεται ότι κάτι θα φθάσει και στην πραγματική οικονομία, ο υπουργός Οικονομικών δεν θέτει ούτε αυτή τη φορά ένα τέτοιο πλαίσιο, αν και η πιστωτική επέκταση παραμένει εντελώς «παγωμένη», αποτελώντας βασική συνιστώσα της ύφεσης στην οικονομία.

Εντωμεταξύ, άφθονα.. μειδιάματα προκαλεί στους γνωρίζοντες τα τραπεζικά πράγματα η τελευταία έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος για τη Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα, με την οποία η ΤτΕ επιχειρεί άλλη μια φορά να εμφανίσει ως εύρωστο το εγχώριο τραπεζικό σύστημα, περνώντας στα.. ψιλά γράμματα την οξύτατη κρίση ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές τράπεζες.

Όσο και αν προσπαθεί, όμως, η ΤτΕ, ο.. στραγγαλισμός των ελληνικών τραπεζών, που δεν είναι προϊόν μόνο της δημοσιονομικής κρίσης, αλλά και των σοβαρών σφαλμάτων των ίδιων των τραπεζών και της εποπτικής τους αρχή, δεν μπορεί να κρυφτεί, αν και περνά στα ψιλά γράμματα της έκθεσης και όχι στην εκτενή περίληψη που διανεμήθηκε στον Τύπο προς.. λαϊκή κατανάλωση.

Μέσα από τις γραμμές της έκθεσης γίνεται σαφές, ότι το ίδιο το Δημόσιο, που οι τραπεζίτες λένε ότι δήθεν φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τα δεινά της κρίσης, διέσωσε με μια άνευ προηγουμένου «αιμοδοσία» ρευστότητας το τραπεζικό σύστημα.

Όπως αναφέρει η ΤτΕ στην έκθεσή της:

n Η ελληνική κυβέρνηση, με στόχο την ενίσχυση της δυνατότητας των τραπεζών να κάνουν χρήσητων ευχερειών αναχρηματοδότησης από το Ευρωσύστημα,2 παρέτεινε, με έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρχικά μέχρι τις 30 Ιουνίου 2010 και στη συνέχεια μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010, τη δυνατότητα χρήσης των μη διατεθέντων πόρων από τα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας του Ν. 3723/2008.

n Επιπλέον, με τον Ν. 3845/2010 επεξέτεινε το σκέλος των εγγυήσεων τραπεζικών ομολόγων κατά 15 δισεκ. ευρώ (επιπλέον των 15 δισεκ. ευρώ που προβλέπονταν αρχικά στον Ν. 3723/2008).

n Στο πλαίσιο αυτό, οι ελληνικές τράπεζες το πρώτο εξάμηνο του 2010 εξέδωσαν ομόλογα με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου αξίας 26,8 δισεκ. ευρώ και έλαβαν ειδικά ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου αξίας 3,1 δισεκ. ευρώ.

Όπερ μεταφραζόμενο στην απλή ελληνική, οι τράπεζες μέσα σε έξι μήνες έλαβαν ενισχύσεις ρευστότητας που πλησίασαν τα 30 δις. ευρώ από το Δημόσιο, το οποίο την ίδια περίοδο φλέρταρε.. αγρίως με την χρεοκοπία και υποχρεωνόταν να προσφύγει στον «ευαγή» μηχανισμό δανεισμού από την τρόικα, για να μην συρθεί σε στάση πληρωμών.

Έτσι, οι ίδιοι τραπεζίτες που σε κάθε ευκαιρία καυτηριάζουν την κακή δημοσιονομική διαχείριση και υποδεικνύουν το δρόμο των θυσιών (από πλευράς φορολογουμένων, ασφαλώς), δεν δίστασαν να επιβαρύνουν το κράτος με την παροχή εγγυήσεων και ρευστότητας, μέσω διάθεσης ειδικών ομολόγων, για να συνεχίσουν ακούραστα να τοποθετούν τίτλους εγγυημένους ή εκδοθέντες από το Δημόσιο στο χρηματοδοτικό «παράθυρο» της ΕΚΤ και αισίως να φθάνουν τον Ιούνιο σε ένα άνοιγμα της τάξεως των 94 δις. ευρώ προς το Ευρωσύστημα.

Με όλες αυτές τις ενισχύσεις, που μετατρέπουν σε ανέκδοτο την έννοια «χρηματοπιστωτικό σύστημα στην Ελλάδα», αφού στην πραγματικότητα πρόκειται για τράπεζες που διατηρούνται τεχνητά στη ζωή από το Δημόσιο και την ΕΚΤ, το τραπεζικό σύστημα της χώρας έριξε από την άνοιξη στο απόλυτο μηδέν το ρυθμό πιστωτικής επέκτασης στον ιδιωτικό τομέα ,ο ρυθμός αύξησης των πιστώσεων σε σχέση με το τέλος του 2009 παραμένει σταθερά μηδενισμένος από τον Απρίλιο, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ.

Έτσι, παρουσιάζεται στην Ελλάδα, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη χώρα, το οξύμωρο φαινόμενο να λαμβάνουν οι τράπεζες τεράστια ποσά ενισχύσεων από το κράτος και την κεντρική τράπεζα, αλλά παρά ταύτα να μην επιτελούν το βασικό καθήκον, για το οποίο έχουν λάβει τις άδειες λειτουργίας τους: δηλαδή, να παρέχουν χρηματοδότηση στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Το ότι το τραπεζικό σύστημα ουσιαστικά έχει «κατεβάσει ρολά» και δεν λειτουργεί παρά σαν μια χοάνη απορρόφησης ρευστότητας, την οποία ανακυκλώνει για να δημιουργεί κέρδη από χρηματοοικονομικές πράξεις χωρίς αντίκρισμα για την πραγματική οικονομική δραστηριότητα, ουδόλως απασχολεί την ΤτΕ, η οποία διαπιστώνει στην έκθεσή της, ότι το τραπεζικό σύστημα «επιδεικνύει αξιοσημείωτες αντοχές, χάρη στην ισχυρή κεφαλαιακή του βάση».

Κατά τα λοιπά, η ΤτΕ συντηρεί στην έκθεσή της την τραπεζική μυθοπλασία που η ίδια εν πολλοίς δημιούργησε, εμφανιζόμενη σαν.. προξενήτρα τραπεζικών γάμων: «Στην παρούσα φάση, οι ελληνικές τράπεζες οφείλουν να προχωρήσουν στην ανάληψη πρωτοβουλιών προς την κατεύθυνση της σύναψης στρατηγικών συμμαχιών. Η αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα πρέπει να συμβάλει ώστε οι ελληνικοί τραπεζικοί όμιλοι να αποκτήσουν το κρίσιμο μέγεθος που θα τους επέτρεπε να εκμεταλλευθούν οικονομίες κλίμακας και να ανακτήσουν ταχύτερα την πρόσβασή τους στις διεθνείς αγορές χρήματος και κεφαλαίων», τονίζει η ΤτΕ.

Η σύσταση, βέβαια, για συγχωνεύσεις, ως αντίδοτο στην κρίση, είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα και τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας, αλλά αυτό δεν φαίνεται να ενδιαφέρει ιδιαίτερα την ΤτΕ, που πριμοδοτεί άκριτα τη δημιουργία τραπεζικών μεγαθηρίων, τα οποία θα είναι «too big to fail», κατά τη διεθνή έκφραση, και σε κάθε στραβοπάτημά τους, από κακή συγκυρία ή ακόμη και εγκληματικά διαχειριστικά λάθη, θα πρέπει να διασώζονται με το υστέρημα των φορολογουμένων.

Στην παρούσα φάση, η ΤτΕ γνωρίζει καλά, αλλά το αποκρύπτει συνειδητά στις εκθέσεις της, ότι μεγάλες τραπεζικές συγχωνεύσεις δεν θα συμβάλλουν ούτε κατ’ ελάχιστο στην επίλυση του βασικού προβλήματος ρευστότητας και κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, αλλά αντίθετα θα δημιουργήσουν σχήματα που θα κάνουν πολλά χρόνια να ομογενοποιηθούν (και με μεγάλο κόστος), ενώ στα πρώτα βήματά τους θα αντιμετωπίζονται με καχυποψία από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης και θα δυσκολεύονται ακόμη περισσότερο να επανέλθουν με αξιώσεις στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου.

Η γενική διατύπωση που χρησιμοποιεί η ΤτΕ για τις στρατηγικές συμμαχίες, χωρίς δηλαδή να εξαιρεί ρητά τους πιθανούς «γάμους» ανάμεσα σε μεγάλες τράπεζες, δείχνει ότι η κεντρική τράπεζα, μπροστά στην προσήλωσή της στην εξυπηρέτηση των στόχων των τραπεζιτών, ξεχνά ακόμη και τους στοιχειώδεις νόμους και κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού, στο όνομα του οποίου κατά τα άλλα ομνύει σε κάθε ευκαιρία (όταν πρόκειται, βέβαια, για τα μονοπώλια, ολιγοπώλια και κλειστές αγορές των άλλων, όχι του τραπεζικού συστήματος).

Γιατί είναι αδιανόητο σήμερα να μιλάμε σοβαρά για συγχωνεύσεις μεγάλων τραπεζών, που εξ ορισμού θα δημιουργήσουν σχήματα με δεσπόζουσα θέση στην αγορά, χωρίς μάλιστα να γίνεται η παραμικρή προσπάθεια εκ των προτέρων για να τεθεί και να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα που θα δημιουργήσουν τα νέα τραπεζικά ολιγοπώλια, που φαίνεται ότι οραματίζεται η ΤτΕ.

Μπροστά στη δημιουργία σχημάτων που θα έχουν απεριόριστη πρόσβαση στον κρατικό κορβανά, η ΤτΕ ξεχνά ακόμη και να αναφερθεί στοιχειωδώς σε τέτοια προβλήματα καταστρατήγησης των κανόνων του υγιούς ανταγωνισμού, σαν να πιστεύει ότι εξ ορισμού τα τραπεζικά ολιγοπώλια είναι αγαθά και ενδιαφέρονται μόνο για την ευημερία του κοινωνικού συνόλου. Προφανές είναι, ότι όσο η τραπεζική αγορά εποπτεύεται με αυτό το δουλεπρεπή τρόπο από την ΤτΕ, τα προβλήματα και οι κρίσεις θα ανακυκλώνονται διαρκώς..

πηγη banksnews.gr

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ Ή ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ ΠΡΩΤΟΣ

Αν συνεχίσει αυτή η διαδικασία, σαφώς και η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να κηρύξει πτώχευση

Από τις ηγετικές φυσιογνωµίες της Αριστεράς και του εργατικού κινήµατος στη Λατινική Αµερική, ο Χόρχε Αλταµίρα ήρθε πριν από λίγες µέρες στη χώρα µας για να µας µεταφέρει αυτά που έπαθε -και έµαθε ο λαός της Aργεvτινής από την κηδεµονία του ΔΝΤ.

Συνέντευξη του Jorge Altamira στο «Ε» της Ελευθεροτυπίας, 18/07/2010
Ο Χόρχε Αλταµίρα (ψευδώνυµο του Χοσέ Σαούλ Βέρµους) είναι από τους ιδρυτές του Εργατικού Κόµµατος της Aργεvτινής και επανειλημμένα υποψήφιος για την προεδρία της χώρας. Εκδότης από τη δεκαετία του ’60 του περιοδικού «Εργατική Πολιτική», γύρω από το οποίο συσπειρώθηκε ο πυρήνας που αργότερα θα κυοφορούσε το Εργατικό Κόµµα, ο Αλταµίρα έχει περάσει χρόνια στην παρανοµία, επιβιώνovτας µέσα από τρεις δικτατορίες.

Ο τροτσκιστής πολιτικός, ως βουλευτής του Μπουένος Άιρες ήταν ο άνθρωπος που εµπνεύστηκε και προώθησε, µετά την κρίση του 2001 και την παύση πληρωµών, τη νοµοθεσία που κατοχύρωνε τις εργατικές απαλλοτριώσεις των εγκαταλειµµένων ή χρεοκοπηµένων εργοστασίων που καταλήφθηκαν από τους εργαζοµένους τους. Διευθυντής του περιοδικού «Υπερασπίζοντας; το µαρξισµό», αρθρογράφος σε σωρεία εναλλακτικών εντύπων και συγγραφέας πολλών βιβλίων, σήµερα θεωρείται -ακόµη και από τους πολιτικούς αvτιπάλoυς του ένας από τους πιο σηµαντικούς οικονοµικούς και πολιτικούς αναλυτές της Λατινικής Αµερικής.

H Συνέντευξη

Κυριαρχούσε ο συνδυασμός οικονομικής ύφεσης και δηµοσιονοµικών ελλειμμάτων. Ο εξωτερικός δανεισµός έγινε πολύ ακριβός και η αποπληρωµή του χρέους εξαιρετικά δύσκολη, γιατί συνήθως καλυπτόταν µε εξωτερικό δανεισµό. Εφάρµοσαν τη λογική του ΔΝΤ, επιχειρώντας να σώσουν τη συναλλαγµατική ισοτιµία µε δραστικά µέτρα δηµοσιονοµικής λιτότητας. Επέβαλαν περικοπές στον προϋπολογισµό, µείωσαν τις συντάξεις, πήραν µέτρα που έπλητταν το εισόδηµα των εργαζοµένων. Κι όλα αυτά χωρίς καµιά συναίνεση και αθετώντας κατάφωρα τις προεκλογικές τους υποσχέσεις: η νίκη τους συµβόλιζε την αντίθεση στις πολιτικές του παρελθόντος, αλλά διέψευσαν τις προσδοκίες για αλλαγή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, καθώς ήταν αυτές ακριβώς που εφάρµοσαν. Αυτές οι πολιτικές οδήγησαν σε µεγαλύτερη ύφεση. µικρότερη συγκέντρωση εσόδων, όξυνση των προβληµάτων και µια δίχως προηγούµενο κρίση που έφερε τη χρεοκοπία».

Η περιγραφή δεν αφορά την Ελλάδα του 2010, αλλά την Αργεντινή του 2001 λίγο πριν καταρρεύσει. Κάθε οµοιότητα όµως δεν είναι διόλου συµπτωµατική, λέει ο αργεντίνος Χόρχε Αλταµίρα, ένας από τους πιο γνωστούς αριστερούς οικονοµικούς αναλυτές της Λατινικής Αµερικής, που έχει γράψει σωρεία άρθρων για την κρίση στην Ελλάδα, προδικάζοντας ότι µ’ αυτές τις πολιτικές η χώρα οδηγείται στη χρεοκοπία.

«Σχηµατικά, θα µπορούσαµε να πούµε ότι η Ελλάδα βρίσκεται αυτήν τη στιγµή εκεί που βρισκόταν η Αργεντινή έξι µήνες πριν από τη µεγάλη κρίση που ξέσπασε από τις πολιτικές λιτότητας της κυβέρνησης Ντε Λα Ρούα (είχε εκλεγεί, γιατί υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε µια διαφορετική πολιτική από του Μένεµ, όπως και ο Γιώργος Παπανδρέου εξελέγη ως αντίπαλον δέος των πολιτικών του κ. Καραµανλή) και οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης και στη µη αποπληρωµή του χρέους. Υπάρχουν αρκετές αναλογίες, αλλά η βασική είναι ότι επιβάλλουν πολιτικές λιτότητας για να σώσουν τις ισοτιµίες της σχέσης 1:1 µεταξύ πέσο και δολαρίου όσον αφορά εµάς και την αποτροπή της υποτίµησης του ευρώ όσον αφορά εσάς».

Προδιαγράφετε ότι η Ελλάδα θα ακολουθήσει το δρόµο της Aργεvτινής και ότι ένα χρεοστάσιο είναι αναπόφευκτο;

«Αν συνεχίσει αυτή η διαδικασία, σαφώς και η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να κηρύξει πτώχευση. Οι πολιτικές που επιβλήθηκαν µε το µηχανισµό στήριξης επιδεινώνουν το πρόβληµα του χρέους, άρα αυτή η “στήριξη” είναι µάταιη. Το εξωτερικό χρέος δεν µειώνεται στο ελάχιστο και, φυσικά. αν σήµερα δεν έχουν χρήµατα για τους συνταξιούχους και τους µισθωτούς, δεν θα έχουν ούτε και αύριο. Γι’ αυτό και µειώνουν τους µισθούς και τις συντάξεις Εφαρµόζοντας τις πολιτικές που επιβάλλουν Ε.Ε. και ΔΝΤ η ύφεση θα οξυνθεί και τα έσοδα θα συρρικνωθούν.

»Θέλω να είµαι ξεκάθαρος: είναι ψέµατα ότι δίνουν λεφτά στον ελληνικό λαό, οι Έλληνες ακούν για λεφτά αλλά δεν τα βλέπουν, γιατί αυτά δεν πηγαίνουν για να καλύψουν καµιά κοινωνική δαπάνη, πηγαίνουν στις τράπεζες, γαλλικές και νερµανικές. Έτσι όπως µπαίνουν, έτσι και βγαίνουν και δεν αποτελούν καµιά λύση για την Ελλάδα. Λύση είναι η αναγνώριση του ότι είναι αδύνατον να πληρωθεί το χρέος και πρέπει να προχωρήσει στη µη αποπληρωµή του».

Γιατί θεωρείτε τη µη αποπληρωµή του χρέους την καλύτερη λύση;

«Αν παύσει η Ελλάδα να πληρώνει το χρέος, το µόνο που θα κάνει είναι αυτό που γίνεται κατά . κόρον στην καπιταλιστική οικονοµία όταν παρουσιάζει ζηµιές µια επιχείρηση που αποδείχθηκε µη βιώσιµη. Η Ελλάδα χρεώθηκε κάτω από την πίεση των αµερικανικών και ευρωπαϊκών τραπεζών’ οι µπίζνες τους δεν πήγαν καλά και απλώς τώρα θα πρέπει να διαπραγµατευθούν τις ζηµιές. Το πλεονέκτηµα από αυτό είναι ότι η Ελλάδα µπορεί να οναθερµάνει την οικονοµική διαδικασία µε την παύση πληρωµών, γιατί απελευθερώνεται από µια υποθήκη και έτσι µεταµορφώνεται σε µια αγορά για την παγκόσµια παραγωγή.

Στην περίπτωση της Αργεντινής, µετά την παύση πληρωµών επί τρία χρόνια δεν πληρώθηκε καθόλου χρέος και αυτό το διάστηµα αξιοποιήθηκε για να κατευθυνθούν οι πόροι στην ανάπτυξη, αυξήθηκε η ζήτηση και µαζί και η παραγωγή. Είναι µια καπιταλιστική λύση που λειτούργησε προς όφελος του καπιταλισµού».

Η Ελλάδα, ωστόσο, ανήκει στην Ε.Ε. και μια παύση πληρωμών θα μπορούσε να έχει σοβαρό αντίκτυπο στις ευρωπαϊκές οικονομίες.

“Με τη µη πληρωµή του χρέους η Ευρώπη θα πρέπει να εξετάσει την εθνικοποίηση των τραπεζών, από τη στιγµή που οι ελληνικές τράπεζες δεν θα άντεχαν την πίεση εφόσον βρίσκονται ουσιαστικά στα χέρια Γάλλων και Γερµανών. Κι αυτή δεν είναι λύση που πρότεινε κάποιος αριστερός, αλλά ο αμερικανός νομπελίστας οικονομολόνος Πολ Κρούγκµαν και µάλιστα για τις Η ΠΑ, έστω και ως προσωρινή λύση. Οι Γερµανοί, άλλωστε, ήδη εθνικοποίησαν τράπεζες όταν το 2008 κατέρρευσε η Lehman Brothers, και το ίδιο έκαναν και οι Αγγλοι Γιατί αυτοί µπορούν να το κάνουν, προκειµένου να αντιµετωπίσουν τις δικές τους εσωτερικές κρίσεις και οι Έλληνες δεν µπορούν να διεκδικήσουν την εθνικοποίηση των τραπεζών τους αν αυτές αδυνατούν να σηκώσουν το βάρος του χρέους:

»Προσωπικά είµαι υπέρµαχος της οριστικής και αμετάκλητης µη πληρωµής του χρέους και της εθνικοποίησης; των τραπεζών ως µόνιµης λύσης. Πρώτον, γιατί αν δεν ληφθεί ως µόνιµο µέτρο, σε δέκα χρόνια η ιστορία θα επαναληφθεί, θα έχουµε πάλι µια κρίση χρέους και πάλι κατάρρευση των τραπεζών. Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι αυτά τα µέτρα επιτρέπουν στο κράτος να παρέµβει ως πολιτική εξουσία και όχι ως χρηµατοδότης για να αναδιαρθρώσει την οικονοµία, να κατευθύνει πόρους εκεί που πραγµατικά έχει ανάγκη ο τόπος Ταυτόχρονα, εγγυάται το αξιόχρεο των τραπεζών για να πληρώνουν τους καταθέτες γιατί αλλιώς, οι αποταµιευτές θα σηκώσουν τις καταθέσεις τους».

Πολλοί λένε ότι μ’ αυτόν τον τρόπο η ελληνική κρίση γίνεται ευρωπαϊκή. εσείς υποστηρίζετε ακριβώς το αντίθετο.

«Το επίκεντρο της κρίσης είναι η Γερµανία: εκεί προκλήθηκε η ρωγµή στο φλοιό και η Ελλάδα δέχεται τώρα τον αντίκτυπο. Η διαδικασία υπερχρέωσης της Ελλάδας, πέραν των δυνατοτήτων της ονταποκρίνεται στην ανάγκη να ευνοηθούν οι επιχειρήσεις της Γερµανίας µέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτοί που έσπρωξαν την Ελλάδα να πάρει κάθε είδους δάνεια για να ωφεληθούν δικές τους επιχειρήσεις, τώρα την κατηγορούν ότι δεν επέδειξε µεγαλύτερη λιτότητα. Πιθανόν η γερµανική κυβέρνηση να θέλει µε αυτά τα µέτρα να φτάσει να ασκεί ένα καθεστώς προτεκτοράτου στο σύνολο των δηµοσιονοµικών πολλών χωρών, αλλά δεν νοµίζω ότι θα προλάβει χρονικά ούτε ότι έχει τκ προϋποθέσεις πλέον να το επιβάλει, γιατί υπάρχει ένα πνεύµα αντίστασης των λαών της Ευρώπης, κάτι που δυσχεραίνει σοβαρά την εφαρµονή αυτών των πολιτικών. Το γενονός ότι η Ε. Ε. δεν διευκολύνει µια αναδιάρθρωση του χρέους χωρίς πτώχευση δείχνει ότι τη βασική ευθύνη για την ελληνική κρίση δεν την έχουν οι Έλληνες. Ούτε τα δηµοσιονοµικά ελλείµµατα, ούτε το δηµόσιο χρέος της Ελλάδας, ούτε τίποτε απ’ όσα καταλογίζουν στη χώρα ευθύνεται κατά κύριο λόγο για την κρίση.

»Το θεµελιώδες στοιχείο της κρίσης είναι οι πιστωτές, που βρίσκονται σε πολύ αδύναµη θέση και δεν µπορούν να ανεχτούν έστω µία αναδιάρθρωση. Και θέλω να τονίσω ότι αναδιάρθρωση, επαναδιαπραγµάτευση, ακόµη και παύση πληρωµών χρεών είναι µηχανισµοί καθαρά καπιταλιστικοί. Ο καπιταλισµός δεν µπορεί να υπάρξει χωρίς αυτές τις διαδικασίες, όπως αποδεικνύει η εµπορική πρακτική. Καθηµερινά µη βιώσιµες επιχειρήσεις συµφωνούν µε τους πιστωτές τους διευκολύνσεις, ρυθμίσεις µειώσεις και αυτό λειτουργεί επίσης και προς όφελος των πιστωτών.

»το γεγονός ότι η Ε. Ε. µπλοκάρει όχι ένα επαναστατικό ή αριστερό µέτρο, αλλά τη σωστή λειτουργία του καπιταλισµού, µη αποδεχόµενη να επαναδιαπραγµατευθεί η Ελλάδα το χρέος της καταδεικνύει ποιος εν τέλει έχει το πρόβληµα. Οι γαλλικές και γερµανικές τράπεζες έχουν στο χαρτοφυλάκιό τους σηµαντικό τµήµα του ελληνικού χρέους, αλλά αυτές οι τράπεζες είναι υπό χρεοκοπία και αν κάποιος δεν τις πληρώσει θα πρέπει να κηρύξουν πτώχευση».

Οργή των απελπισµένων στους δρόµους, «ντου» των εξαθλιωµένων στα σούπερ µάρκετ του Μπουένος Αϊρες. Εικόνες από τn χρεοκοπnµένn Aργεvτινής, αρχές τnς δεκαετίας. θα τις δούµε κι εµείς στο άµεσο µέλλον; Εξαρτάται από το δρόµο που θα διαλέξουµε. Να σώσουµε ταυς δανειστές µας ή τον εαυτό µας ... ελληνική κρίση γίνεται ευρωπαϊκή.

Γράψατε προ δύο µηνών ότι µπορεί να µεθοδεύεται µια παράδοξη λύση µερικής αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ …

«Αν η Ελλάδα αποχωρούσε από το ευρώ, θα υπήρχε τεράστια κερδοσκοπία εκ βάρος της Ισπανίας, γεγονός που θα υποχρέωνε και αυτήν τη χώρα να αποχωρήσει επίσης; από το ευρώ. Αυτό, όµως, θα σήμαινε και το τέλος του ευρώ. Η στάση, λοιπόν, της Γερμανίας απέναντι στη χρεοκοπία της Ελλάδας εξαρτάται από τον αντίκτυπο που θα έχει στο ευρώ.

»Εχει ενδιαφέρον μια επισήμανση του Οτμαρ Ισισνγκ. πρώην διευθυντή της Ευρωπαϊκής κεντρικής Τράπεζας, ο οποίος έγραψε ότι θα έπρεπε να βρεθεί ένας μηχανισμός ώστε η Ελλάδα να μπορεί να βγει από το ευρώ και να κάνει υποτίμηση χωρίς να χρειαστεί να εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Όποιοι φαντάζονται ότι αυτό δεν είναι δυνατόν, μπορούν κάλλιστα να ανατρέξουν στην εμπειρία της Αργεντινής. Οταν μετά την πτώση του Ντε Λα Ρούα ανέλαβε για μια εβδομάδα ο Ροντρίγκες Σάα, οι συνεργάτες του επιχείρησαν να δημιουργήσουν ένα δεύτερο νόμισμα, το πατακόν, που θα απευθυνόταν στην εσωτερική αγορά και θα μπορούσε να υποτιμηθεί, ενώ όλες οι εξωτερικές συναλλαγές θα συνέχιζαν να γίνονταν με τη σταθερή ισοτιμία τού ένα προς ένα μεταξύ πέσο και δολαρίου».

Ακούγεται παρατραβηγµένο αυτό το σενάριο, αvτίθετα µε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, που αποτελεί µάλιστα και πρόταση κάποιων αριστερών οργανώσεων.

«Δεν είμαι κατά της εξόδου, αλλά δεν πιστεύω ότι είναι λύση σ’ αυτήν τη συγκυρία, γιατί -με μια κυβέρνηση που παίρνει αντιλαϊκά μέτρα η επιστροφή στη δραχμή και η υποτίμησή της θα αποτελέσει θανάσιμο πλήγμα για τους εργαζομένους. Σας μιλώ εκ πείρας: τίποτε από όσα κάνουν σήμερα δεν μπορεί να συγκριθεί με τον αντίκτυπο που θα έχει στον ελληνικό λαό η υποτίμηση. Μόνο μια λαϊκή κυβέρνηση θα μπορούσε να προστατεύσει τον κόσμο, αυξάνοντας τους μισθούς κατά το ποσό της υποτίμησης και αυξάνοντας κατά το ίδιο ή και περισσότερο ποσοστό τη φορολογία του κεφαλαίου. Αλλιώς, οι εργαζόμενοι θα χάσουν πολλά περισσότερα, ενώ οι τιμές θα εκτιναχθούν στα όψη.

»Αυτή είναι η προϋπόθεση για την έξοδο από την ευρωζώνη, γιατί αλλιώς στο όνομα της εθνικής κυριαρχίας θα κάνουν μια υποτίμηση που θα βυθίσει το λαό σε βαθιά μιζέρια, όπως έγινε στην Αργεντινή μετά την υποτίμηση του 2002, όταν αυξήθηκε πρωτόγνωρα η φτώχεια που έκανε πολλούς ανθρώπους να ανοίγουν τα σπίτια τους και να προσφέρουν στέγη και φαγητό σε όσους τα έχασαν όλα».

Ηταν η εποχή που στην Αργεντινή εγκαινιάστηκαν εναλλακτικές µορφές οικονοµίας, όπως τα δίκτυα συναλλαγών χωρίς χρήµατα, που έχουν κάνει δειλή εµφάνιση και στην Ελλάδα.

«Τότε στήθηκε ένα δίκτυο όπου πολίτες αντάλλασσαν ό,τι τους περίσσευε με ό,τι τους ήταν χρήσιμο, χωρίς να καταφεύγουν σε μεσάζοντες και χρήμα. Ωστόσο, καθώς, είναι δύσκολο να ταιριάξουν αυτόματα οι ανάγκες των πολιτών και οι αξίες των προσφερόμενων αγαθών, η ανταλλαγή άρχισε να γίνεται με κουπόνια, σαν ένα εσωτερικό νόμισμα. Αλλά, πέραν του ότι δεν έλειψαν και οι απάτες με τα κουπόνια και ότι αυτού του είδους η ανταλλαγή είναι περιορισμένη, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι: πρόκειται για πρωτοβουλία που υπαγορεύτηκε από τη μιζέρια και την οποία μερίδα της Αριστερά της θέλησε να μετατρέψει σε σοσιαλιστική ουτοπία. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να γενικευτούν τέτοιες πρωτοβουλίες, γιατί τελικά ο κόσμος θα προτιμήσει τον καπιταλισμό».

Ποιο είναι το σηµαντικότερο µάθηµα που σας δίδαξε η κρίση στην Aργεvτινή και θα ήταν χρήσιµο για µας;

«Το πιο σημαντικό μάθημα είναι ότι πάτε στη χρεοκοπία. Για να το πω παραστατικά: είστε στον Ιούνιο του 2001, όταν όλοι στην Αργεντινή επεξεργάζονταν σχέδια για να αποτραπεί η χρεοκοπία και η κυβέρνηση έλεγε ότι με το νέο δάνειο θα σωθούμε. Έξη µήνες μετά ήρθε η χρεοκοπία. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι ότι -καθώς αν χρεοκοπήσει, χρεοκοπούν οι τράπεζες-επιδιώκουν να απομακρύνουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας των τραπεζών. Ευρωπαϊκή Ενωση και ΔΝΤ δίνουν στην Ελλάδα τα λεφτά, η Ελλάδα τα δίνει στις τράπεζες, και οι τράπεζες τα βγάζουν έξω. Σε λίγους μήνες, όταν θα έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος και οι τράπεζες θα έχουν διασφαλιστεί, η Ελλάδα θα κηρύξει χρεοκοπία. Πιστεύω ότι αυτό πρέπει να σταματήσει τώρα, κηρύσσοντας παύση πληρωµής του χρέους.

Συνέντευξη: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΝΤΖΟΥ (pantzou@enet.gr)

Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΑΛΕΞΗ :κινητοποιήσεις στην Άμφισσα και σε όλη τη χώρα την ημέρα της επανέναρξης της δίκης, Πέμπτη 5 Αυγούστου

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη Συγκάλυψη

της Κρατικής Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου



Η ΑΝΟΧΗ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ


Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη Συγκάλυψη της Κρατικής Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου δημιουργήθηκε, προκειμένου να εμποδίσει τη συγκάλυψη της συγκεκριμένης υπόθεσης που συγκλόνισε όχι μόνο την ελληνική αλλά και την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Καταγγέλλουμε τις κρατικές αρχές ότι διευκόλυναν την τακτική κωλυσιεργίας του δικηγόρου Αλέξη Κούγια. Χωρίς την ανοχή τους, χωρίς τη μεταφορά της δίκης στην Άμφισσα για να προστατέψουν τον υπάλληλό τους αστυνομικό από τη λαϊκή οργή και να απαλλαχθούν από τις «εντάσεις» μιας υπόθεσης ενοχλητικής για την «κοινωνική ειρήνη» που θέλουν να επιβάλλουν, δεν θα είχαν περάσει 20 μήνες χωρίς να έχει εκδοθεί η απόφαση.

Στη διάρκεια της δίκης σκυλεύθηκε επανειλημμένα η μνήμη του Αλέξανδρου, προσβλήθηκε η οικογένειά του, λοιδορήθηκαν οι μάρτυρες κατηγορίες και χρησιμοποιήθηκαν ψευδομάρτυρες «φίλοι» της Αστυνομίας.

Η μέχρι τώρα εξέλιξη της δίκης, έχει εξευτελίσει όλους τους προανακριτικούς και υπερασπιστικούς ισχυρισμούς των αστυνομικών και των συνηγόρων τους επιβεβαιώνοντας ότι δολοφονήθηκε εν ψυχρώ ο μαθητής.

Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δεν ήταν ασφαλώς το πρώτο θύμα της δολοφονικής κρατικής καταστολής. Από το 1974 μέχρι και σήμερα, υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος που περιλαμβάνει τουλάχιστον 130 δολοφονίες πολιτών, Ελλήνων και μεταναστών , από τα όργανα της κρατικής καταστολής, που στην πλειοψηφία τους παρέμειναν ατιμώρητες.

Δεν έχουμε περιθώρια επανάπαυσης και εφησυχασμού.

Όπως δείχνουν οι τελευταίες κινητοποιήσεις ενάντια στο διαρκές έγκλημα του Δ.Ν.Τ., της Ε.Ε. και της κυβέρνησης, είμαστε μόνο στην αρχή μεγάλων κοινωνικών αναμετρήσεων και επιμένουμε να αγωνιζόμαστε.

Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης καλεί σε κινητοποιήσεις στην Άμφισσα και σε όλη τη χώρα την ημέρα της επανέναρξης της δίκης, Πέμπτη 5 Αυγούστου.

ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΒΑΨΑΝΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ

Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΠΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΕΤΑΙ, ΚΑΤΑΠΙΕΖΕΙ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ


Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη Συγκάλυψη της Κρατικής Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Argentinazo - Χρονικό (Πολιτικό Καφενείο)

Αριστερό βήμα ή δεξιά πορεία για την επαναστατική Αριστερά;

Η μεγαλύτερη κρίση που γνώρισε ο καπιταλισμός τις τελευταίες δεκαετίες, ο Δεκέμβρης και οι μεγάλες εργατικές απεργίες, επιβάλλουν να ανοίξει με νέους όρους η συζήτηση και η δράση για την εργατική πολιτική και να μην αρκεστούμε στις χρεοκοπημένες «ενωτικές» συνταγές του παρελθόντος.

Συλλογικό Κείμενο *

Α. Η γενικευμένη σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα πολιτική σκληρής λιτότητας, η αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, ο νέος νόμος τερατούργημα για το ασφαλιστικό υλοποιούν την κήρυξη καθολικού πολέμου του κεφαλαίου ενάντια στην εργασία για την αντιμετώπιση της κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού.

Β. Την ανάπτυξη ενός πρωτόγνωρου κύματος απεργιών και κινητοποιήσεων με αποκορύφωμά την απεργιακή κινητοποίηση της 5ης Μαΐου ακολούθησε η υποχώρηση που υποδηλώνει ότι το εργατικό κίνημα δεν μπόρεσε να πάρει επιθετικά πολιτικά χαρακτηριστικά μέσα από ένα ανατρεπτικό πολιτικό περιεχόμενο και μορφές πάλης. Η Αριστερά, λειτουργώντας ως μηχανισμός ενσωμάτωσης της λαϊκής αντίστασης στην ηγεμονία του κεφαλαίου, στοίχησε τους εργαζόμενους πίσω από τη γραμμή ήττας των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, θέτοντας ως ζήτημα κοινοβουλευτικής διαχείρισης την ανατροπή του ασφαλιστικού (ΚΟΕ, Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής κ.ά. «βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μην ψηφίσετε»), ή κάνοντας επίκληση στα «παραθυράκια» της αστικής δημοκρατίας (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δημοψήφισμα), ή θεωρώντας ως δεδομένη την καθολική νίκη του κεφαλαίου (τα μέτρα θα περάσουν οπότε ας συσσωρεύσουμε όρους για την κατά ΚΚΕ «λαϊκή οικονομία-εξουσία» του μέλλοντος).

Γ. Μέρος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς (με πρωτοστατούντα στελέχη του ΝΑΡ και της ΑΡΑΝ) επιστρέφει στη συγκυρία αυτή στα ιστορικά χρεοκοπημένα σενάρια ενότητας και κοινής δράσης της Αριστεράς. Στην πρώτη τους «έκκληση» στις 6/7 οι υπογράφοντες για το «αριστερό βήμα διαλόγου» ξεκαθαρίζουν τις επιδιώξεις τους: «Με όρους συλλογικού ηγεμόνα και οργανωτή, να διευκολύνουν… τις κοινωνικές διεργασίες». Ενότητα με τη ρεφορμιστική Αριστερά από τα πάνω και έξω από κινηματικούς όρους είναι πάντα ενότητα ηγεμονευόμενη από τον ισχυρότερο πόλο, δηλαδή το ρεφορμισμό.

Δ. Η «πρωτοβουλία αριστερών οικονομολόγων» θέτοντας ως πλαίσιο πάλης αιτήματα αριστερού κεϋνσιανισμού αποτέλεσε το βασικό πολιτικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο πάτησε και το «αριστερό βήμα διαλόγου», το οποίο αποτελεί τον εν δυνάμει ρεφορμιστικό φορέα στήριξης του πλαισίου που έθεσαν οι «αριστεροί οικονομολόγοι». Οι δύο πρωτοβουλίες συγκροτούν μια μορφή αριστερού κεϋνσιανισμού αναζητώντας «ρεαλιστικές» προτάσεις αντιμετώπισης της κρίσης (βλ. «έκκληση» 6/7 για το «αριστερό βήμα διαλόγου») οι οποίες σε διάφορες εκδοχές έχουν διατυπωθεί από αστούς οικονομολόγους. Οι προτάσεις αυτές α) είναι εθνικοπατριωτικές και όχι ταξικές, β) απευθύνονται προνομιακά προς την κυβέρνηση, γ) δεν αμφισβητούν τη διεθνή ένταξη της Ελλάδας στα πλαίσια της ΕΕ και άρα δεν θέτουν ζήτημα εξόδου από την ΕΕ, δ) δεν θέτουν καν το ζήτημα ανατροπής της κυβέρνησης και κάθε επίδοξου διαχειριστή του καθεστώτος από τους αγώνες των εργαζομένων.

Ε. Απαντώντας στις κριτικές στην «πρωτοβουλία αριστερών οικονομολόγων», ο συντάκτης του ΠΡΙΝ, και μέλος των δύο πρωτοβουλιών σ. Λ. Βατικιώτης κάνει με άρθρο του (ΠΡΙΝ 11/07) σαφές τον προνομιακό συνομιλητή των σχετικών εγχειρημάτων ξεχωρίζοντας την κριτική τουΚώστα Καλλωνιάτη από την ΑΥΓΗ ως τη μόνη «καλόπιστη και δημιουργική». Ο σ. ΛΒ θέλοντας να μας πείσει ότι η «εσωτερική συνοχή» των σχετικών προτάσεων υποδεικνύει ότι δεν «αποτελούν όχημα για τη διάσωση του καπιταλισμού» θέτει την εξής απλοϊκή εξίσωση: έξοδος από το ευρώ, συν «παύση πληρωμών του χρέους και… επαναδιαπραγμάτευσή του με στόχο την μείωση ή και τη διαγραφή του», συν εθνικοποίηση τραπεζών για να μην καταρρεύσουν, συν φραγμοί στην κυκλοφορία των κεφαλαίων ώστε να μην διαφύγουν τα κεφάλαια στο εξωτερικό, συν αύξηση στη φορολόγηση του κεφαλαίου, συν υποτίμηση του νομίσματος, συν αυξήσεις μισθών και συντάξεων ώστε «να διαφυλαχθεί» η αγοραστική δύναμη από την υποτίμηση ίσον αντικαπιταλιστική πρόταση εξόδου από την κρίση. Είναι η γνωστή συνοχή του ρεφορμισμού να βαφτίζει ως επαναστατικά μέτρα σωτηρίας του καπιταλισμού: Η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους είναι ένα ενδεχόμενο που ήδη τα αστικά επιτελεία μελετούν ή και προετοιμάζουν. Η έξοδος της Ελλάδας από την ΟΝΕ προτείνεται ως λύση ανάγκης από αστούς οικονομολόγους (βλ. π.χ. Paul Krugman). Η εθνικοποίηση των τραπεζών έχει προταθεί ως μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης (βλ. π.χ. Alan Greenspan). Αστοί οικονομολόγοι (βλ. π.χ. James Tobin) έχουν προτείνει φραγμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Πιθανή οικονομική πολιτική για την αντιμετώπιση προβλημάτων ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου είναι η υποτίμηση του νομίσματος. Η αύξηση στη φορολόγηση κεφαλαίου έχει πάντα ως όριο της την κερδοφορία του κεφαλαίου ενώ γνωστή κορωνίδα της κεϋνσιανής πολιτικής για την αντιμετώπιση της κρίσης (και του κινδύνου εξέγερσης «των από κάτω») είναι η ενίσχυση της ζήτησης μέσω μιας τέτοιας αναδιανομής που δεν θα θίγει τους όρους αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Ο σ. ΛΒ υπεραμυνόμενος της σύμπλευσης με το ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα της ΕΕ, παραπέμπει σε δηλώσεις της Μέρκελ για τη σημασία της ΟΝΕ στη συνοχή της ΕΕ. Εντούτοις, η ΟΝΕ αποτελεί καθαυτή εκρηκτική αντίφαση εντός της ΕΕ: μη ενοποίηση νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής, προς όφελος των χωρών υψηλής ανταγωνιστικότητας, ιδιαίτερα της Γερμανίας, η οποία έχει οδηγήσει σε δραματική επιδείνωση του προβλήματος ανισομέρειας εντός της ΕΕ.

ΣΤ. Διαμέσου των στηλών του ΠΡΙΝ (4/07, 11/07 κ.λπ.) –το οποίο σε μεγάλο βαθμό έχει υποκαταστήσει τη λειτουργία της οργάνωσης– επιβάλλεται ως πολιτική επιλογή η διολίσθηση στο ρεφορμισμό, είτε μέσω της «πρωτοβουλίας αριστερών οικονομολόγων» είτε μέσω του «αριστερού βήματος διαλόγου». Η ΠΕ, καθυστερημένα, με απόφασή της (10/7) «εκτίμησε ότι το περιεχόμενο του κειμένου συγκρότησης [του ‘αριστερού βήματος διαλόγου’] (…) δεν δίνει τη βάση για ένα αριστερό ανατρεπτικό πλαίσιο πάλης». Πρόκειται για πολιτικές ακροβασίες καθώς πρώτον, η ΠΕ δεν καταγγέλλει ως ανταγωνιστικό προς την επαναστατική Αριστερά το «αριστερό βήμα διαλόγου» και δεύτερον, αρνείται να τοποθετηθεί επί του κειμένου των «αριστερών οικονομολόγων», το οποίο, όπως όλοι καταλαβαίνουν, αποτελεί τη βάση του «αριστερού βήματος διαλόγου». Άμεση συνέπεια είναι τελικά η «εναλλακτική πρόταση» που τίθεται να είναι μια… νέα πιο «αντικαπιταλιστική» πρωτοβουλία κοινής δράσης που διαφοροποιείται στις διακηρύξεις για το περιεχόμενο και την κοινοβουλευτική Αριστερά και όχι συνολικά σε ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο για το κίνημα. Η ΠΕ παραβλέπει επίσης ότι το πολιτικό πλαίσιο και των δύο πρωτοβουλιών περιγράφεται εδώ και καιρό και από διακηρύξεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ταυτόχρονα, η Εισήγηση του Γραφείου της ΠΕ αντί να βάλει την οργάνωση σε θέση μάχης για τη συγκρότηση των όρων ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου, αναλώνεται, σε μεγάλο βαθμό, στην εκλογική διαδικασία και καταγραφή (ΠΡΙΝ 11/07). Αποσυνδέει την εκλογική κάθοδο στις δημοτικές-περιφερειακές εκλογές από στοιχειώδεις κινηματικούς όρους αφού δεν αρκείται στην πρόταση στήριξης ήδη υπαρκτών τοπικών σχημάτων αλλά προτάσσει και τη δημιουργία νέων «αντικαπιταλιστικών! ψηφοδελτίων» παραμονές των εκλογών!!! Απέναντι στις επερχόμενες εκλογές που θα λειτουργήσουν ανταγωνιστικά-ανασχετικά στην ανάπτυξη του κινήματος η απάντηση πρέπει να είναι: αποχή-άκυρο, εκτός από περιπτώσεις υπαρκτών τοπικών αντικαπιταλιστικών σχημάτων.

Ζ. Προϋπόθεση για την ηγεμονία μιας αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής γραμμής είναι η αυτοτελής της πολιτική συγκρότηση και η δημιουργία ανατρεπτικής-αντικαπιταλιστικής πτέρυγας στο κίνημα. Μια τέτοια ενότητα –με το αντίστοιχο περιεχόμενο αλλά και τις μορφές που θα το υλοποιήσουν και αναπτύξουν– είναι αναγκαία σήμερα για τον κόσμο της εργασίας: Αυτοοργάνωση σε κάθε επίπεδο και συντονισμός «από τα κάτω», για την προώθηση της κοινωνικής αντίστασης και απειθαρχίας: Με περιεχόμενο που θα αμφισβητεί συνολικά τον καπιταλισμό και θα συνδέει τον αγώνα ενάντια στις απολύσεις και τη μείωση των μισθών με τη συνολική ανατροπή. Με παρέμβαση σε όλους τους χώρους που ζει, εργάζεται και διαμορφώνει συνείδηση ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία. Με αντιθεσμούς, όργανα της εργατικής πολιτικής στο κίνημα –με συνελεύσεις σωματείων, επιτροπές στους χώρους δουλειάς και διαδικασίες βάσης, με πανεργατικό συντονισμό τους που μπορούν σήμερα να ενοποιηθούν σε ανεξάρτητα κέντρα αγώνα σε αντιπαράθεση με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Η μεγαλύτερη κρίση που γνώρισε ο καπιταλισμός τις τελευταίες δεκαετίες, ο Δεκέμβρης και οι μεγάλες εργατικές απεργίες, επιβάλλουν να ανοίξει με νέους όρους η συζήτηση και η δράση για την εργατική πολιτική και να μην αρκεστούμε στις χρεοκοπημένες «ενωτικές» συνταγές του παρελθόντος.
*Το κείμενο υπογράφουν οι:
ΖΕΡΒΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ
ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΚΑΛΑΜΠΑΛΙΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
ΜΙΑΜΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΤΣΕΣΜΕΛΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ
ΦΩΤΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

Στο ένα εκατομμύριο οι άνεργοι

Στο ένα εκατομμύριο οι άνεργοι

Οι νέοι άνεργοι υπολογίζονται σε 138.290 (23,6%).
«Έκρηξη» της ανεργίας το φθινόπωρο προβλέπουν οι επιστημονικοί συνεργάτες του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους ο αριθμός των ανέργων θα αγγίξει το ένα εκατομμύριο και το ποσοστό της ανεργίας θα φτάσει το 20%.
Με βάση στοιχεία για την απασχόληση και την ανεργία, που επεξεργάσθηκε ο επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ, Γ. Κρητικίδης, το πρώτο τρίμηνο του 2010, τα στοιχεία για την αγορά εργασίας δείχνουν ότι το εργατικό δυναμικό της χώρας υπολογίζεται σε 5.012.392, από τα οποία 4.425.625 είναι απασχολούμενοι, 568.767 είναι άνεργοι, ενώ το ποσοστό ανεργίας εμφανίζει αύξηση κατά 2,4 ποσοστιαίες μονάδες έναντι του 2009 (11,7% έναντι 9,3%).
Οι απασχολούμενοι αναλογούν στο 61,2% του παραγωγικού πληθυσμού.
Η απασχόληση των νέων μέχρι 29 ετών ανέρχεται σε 756.100 και αναλογεί στο 17,1% των απασχολούμενων.
Η μείωση της απασχόλησης είναι πιο αισθητή στους άνδρες (οκτώ στους δέκα ανέργους) με 50.700 άνδρες περίπου έναντι 9.470 γυναικών. Συνολικά, οι άνεργοι σε σχέση με το προηγούμενο έτος αυξήθηκαν κατά 124.420 ανέργους, πάνω δηλαδή από το 1/4 των ανέργων του 2009 (26,7%), φθάνοντας τους 586.767.
Οι νέοι άνεργοι υπολογίζονται σε 138.290 (23,6%).
Οι «παλαιοί» άνεργοι ξεπερνούν τα 2/3 των ανέργων και ανέρχονται σε 448.480 ανέργους.
Οι μακροχρόνια άνεργοι (όσοι δηλαδή αναζητούν εργασία πάνω από 1 έτος) αποτελούν το 44,6% των ανέργων έναντι 41,6% που αποτελούσαν το προηγούμενο έτος (261.580 έναντι 190.840).

ΠΗΓΗ: www.tanea.gr

απο το kke4ever

Ή θα μας βάλουν στην πρίζα ή θα τους κάτσουμε στην ηλεκτρική καρέκλα

πηγή: STOP CARTEL

Επιχειρηματικό πάρτι δισεκατομμυρίων ελπίζουν να στήσουν στην πλάτη της ΔΕΗ ισχυρά συμφέροντα της ενεργειακής αγοράς, με απολήξεις στον εκδοτικό κλάδο και δη σε ισχυρά συγκροτήματα που βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση λόγω της υπερχρέωσής τους, αξιοποιώντας κατάλληλα τις υποτιθέμενες «εντολές» της τρόικας για απελευθέρωση της ενεργειακής αγοράς με τεμαχισμό και εκποίηση χρυσοφόρων μονάδων της ΔΕΗ.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «S10», γνωστός μεγαλοκατασκευαστής που τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει δραστηριότητες στην ενέργεια και διατηρεί στενές επιχειρηματικές σχέσεις με μεγάλο εκδοτικό συγκρότημα, είναι από τους πρώτους επιχειρηματίες που κινήθηκαν, πριν ακόμη ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με την απελευθέρωση της αγοράς, και στράφηκε σε ευρωπαϊκούς γίγαντες για να δημιουργήσει συμμαχία, με στόχο την εξαγορά μονάδων της ΔΕΗ.

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και άλλοι «βαρόνοι» της ενεργειακής αγοράς, εξίσου καλά συνδεδεμένοι με το σύστημα των ελληνικών media και με το πολιτικό παρασκήνιο. Οι «αεριτζήδες» της ενέργειας, όπως τους έχει χαρακτηρίσει ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, κ. Ν. Φωτόπουλος, έχουν θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο, που μέσα σε λίγα χρόνια μπορεί, ανεξάρτητα από την οικονομική τύχη της χώρας, μπορεί να τους αποφέρει τεράστια κέρδη, με τη δέσμευση συγκριτικά ελάχιστων κεφαλαίων και τεχνογνωσίας (εξ ου και ο μάλλον εύστοχος χαρακτηρισμός «αεριτζήδες»..).

Το σχέδιο των «χρυσών» business στην ενέργεια, όπως τουλάχιστον το οραματίζονται οι «βαρόνοι», έχει ως εξής, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του S10:

Η Κομισιόν θα εντάξει στο μνημόνιο, μέσω της τριμηνιαίας έκθεσης προόδου της τρόικας, που δίνεται στη δημοσιότητα τις επόμενες ημέρες, την υποχρέωση της ΔΕΗ να πουλήσει ένα μεγάλο μέρος των υδροηλεκτρικών και λιγνιτικών μονάδων της. Με πρόσχημα αυτή την «εντολή» της τρόικας, η κυβέρνηση θα θέσει σε κίνηση το μηχανισμό εκποίησης, ενώ η ΓΕΝΟΠ θα αρχίσει, όπως έχει ήδη προειδοποιήσει, σκληρές κινητοποιήσεις, που μπορεί και να βυθίσουν τη χώρα στο σκοτάδι. Σε κάθε περίπτωση, με τη δύναμη του.. μνημονίου, όπως εκτιμούν οι εμπλεκόμενοι επιχειρηματίες, το μέτρο της εκποίησης μονάδων της ΔΕΗ θα περάσει και θα ανοίξει ο δρόμος για το δεύτερο μέρος του μεγάλου σχεδίου.

Οι εμπλεκόμενοι στον κλάδο της ενέργειας επιχειρηματίες ετοιμάζονται να προσφέρουν σε ισχυρούς ξένους ομίλους, όπως η γερμανική RWE, την «τεχνογνωσία» τους σε θέματα λειτουργίας του πολιτικού και οικονομικού συστήματος της χώρας (γιατί, φυσικά, δεν έχουν ιδέα πώς να λειτουργήσουν μια λιγνιτική μονάδα παραγωγής ηλεκτρισμού..). Και με αυτό το «κεφάλαιο», να εξασφαλίσουν «συμμαχίες», μέσω των οποίων θα διεκδικήσουν τις «χρυσές» μονάδες της ΔΕΗ, τις οποίες θα εντάξουν στις ήδη υφιστάμενες υποδομές τους στην ενέργεια, δημιουργώντας σε συνεργασία με τους ξένους εταίρους τις επιχειρήσεις που θα κυριαρχήσουν στην ενέργεια, την ώρα που η ΔΕΗ θα συρρικνώνεται και γιατί όχι; θα περνά σε ρόλο δευτεραγωνιστή.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές του «S» από τις Βρυξέλλες, η βάση του σεναρίου είναι τουλάχιστον σαθρή: η Κομισιόν δεν ασκεί πίεση για να εφαρμοσθεί οπωσδήποτε το σενάριο του διαμελισμού της ΔΕΗ, το οποίο ορισμένοι προβάλλουν ως αναπόφευκτο, λόγω της υποτιθέμενης πίεσης των Βρυξελλών. Αυτό που θέλουν οι Βρυξέλλες και αυτό που αναφέρεται στο μνημόνιο,είναι να προχωρήσει η απελευθέρωση της ενεργειακής αγοράς. Ο διαμελισμός της ΔΕΗ είναι μια ακραία λύση που έχει πέσει στο τραπέζι των συζητήσεων, αλλά δεν είναι η μοναδική, όπως έχει δείξει το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών (π.χ. της Ισπανίας).

Αυτό που πραγματικά συμβαίνει, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές που εξηγούν τη στάση της Κομισιόν, είναι ότι οι κοινοτικοί, όπως και η τρόικα στο σύνολό της, θέλουν μια σοβαρή διαπραγμάτευση για το θέμα της ενέργειας και περιμένουν προτάσεις της κυβέρνησης, που αν δεν φθάσουν ποτέ, φυσικά θα εξωθηθεί η τρόικα στη «σκληρή» λύση του διαμελισμού της ΔΕΗ. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό θα έχει γίνει όχι επειδή το επιδίωξαν οι Βρυξέλλες, αλλά επειδή ορισμένοι στην κυβέρνηση θέλησαν να «πριμοδοτήσουν» το σενάριο του διαμελισμού, ενδεχομένως γνωρίζοντας και τους συσχετισμούς εγχώριων επιχειρηματικών συμφερόντων, που διακαώς επιθυμούν αυτή τη «λύση».

Όπως τονίζουν πηγές στην Κομισιόν, όλα όσα θα γίνουν θα αποτελούν περισσότερο προϊόν επιθυμίας της ελληνικής κυβέρνησης, παρά επιβολής από την τρόικα. Αν η Αθήνα ήθελε να συζητήσει σοβαρά το θέμα και κατέθετε συγκροτημένες προτάσεις απελευθέρωσης, χωρίς την ακραία λύση του διαμελισμού της ΔΕΗ, η Κομισιόν πιθανότατα θα τις έκανε δεκτές! Αν κάποιοι στην Αθήνα «κλείνουν το μάτι» στους κοινοτικούς, τασσόμενοι υπέρ της ακραίας «λύσης», που συμπτωματικά εξυπηρετεί και τα ισχυρά συμφέροντα εγχώριων επιχειρηματιών, η Κομισιόν θα προτείνει αυτή τη «λύση», θα την εντάξει σε λίγες ημέρες στα υποχρεωτικά μέτρα του μνημονίου και η κυβέρνηση θα κληθεί να την εφαρμόσει..

πηγη sofokleous10.gr

O ΣΑΡΚΟΖΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ

πηγή: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1196919




Ενστολοι τρομοκράτες (όπως φαίνεται ούτε αυτοί έχουν "πατρίδα", τους συναντάς παντού) κακοποίησαν βάναυσα γυναικόπαιδα μεταναστών από την Ακτή Ελεφαντοστού που διαμαρτύρονταν ειρηνικά στο Παρίσι.
Στο βίντεο που έχει κυκλοφορήσει παγκόσμια φαίνονται να ποδοπατούν μητέρες και μωρά παιδιά. Ακόμα και ο δημοσιογράφος του CNN αναρωτήθηκε ποιοί τελικά ήταν οι νικητές στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο.

ΗΠΑ: Ετοιμο το σχέδιο επίθεσης στο Ιράν

Ηλεκτρονική Έκδοση
enet.gr, 18:29 Κυριακή 1 Αυγούστου 2010
Ο αρχηγός του μικτού επιτελείου των αμερικανικών ενόπλων, ναύαρχος Μάικλ Μάλεν, δυνάμεων δήλωσε σήμερα ότι υπάρχει έτοιμο σχέδιο επίθεσης των ΗΠΑ κατά του Ιράν, αν η Τεχεράνη αποκτήσει πυρηνικό όπλο.

Ο ναύαρχος Μάικλ Μάλεν μιλώντας στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο NBC εξέφρασε την ανησυχία του για τις συνέπειες που θα είχε μία τέτοια επίθεση. "Μία στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν θα μπορούσε να έχει ανεπιθύμητες συνέπειες που είναι δύσκολο να τις προβλέψει κανείς σε μία τόσο ασταθή περιοχή", τόνισε.

"Οι ΗΠΑ παρόλα αυτά", συνέχισε, "δεν μπορούν να αφήσουν την Τεχεράνη να αποκτήσει πυρηνικό όπλο".

"Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, και η μία και η άλλη επιλογή με ανησυχούν πολύ", παραδέχθηκε ο αρχηγός του επιτελείου.

Ο Μάικλ Μάλεν δήλωσε "αισιόδοξος" ότι οι διπλωματικές προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και οι κυρώσεις που έχει επιβάλλει στο Ιράν θα οδηγήσουν την Τεχεράνη να εγκαταλείψει το πρόγραμμά της εμπλουτισμού ουρανίου. Συμπλήρωσε όμως:

"Οι στρατιωτικές επιλογές βρίσκονται στο τραπέζι και θα παραμείνουν εκεί, Ελπίζω να μη χρειαστεί να τις χρησιμοποιήσουμε, αλλά είναι σημαντικές και γνωστές".

Στον ταξικό πόλεμο των καπιταλιστών απαντάμε με ταξικό πόλεμο των εργατών

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, καλεί τους εργαζόμενους και την νεολαία σε μαζική ανεξάρτητη κινητοποίηση ενάντια στην επίσκεψη-ομιλία του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Ο πρωθυπουργός της τρόικας και του ΔΝΤ και το σύστημα που εκπροσωπούν, έχουν κηρύξει ταξικό πόλεμο ενάντια στην εργατική τάξη και το λαό. Κλέβουν τον 13ο και 14ο μισθό από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Με νόμο επιβάλουν μηδενικές αυξήσεις στους εργαζόμενους, ενώ ο πληθωρισμός καλπάζει. Επιβάλουν φορομπηχτική πολιτική. Απελευθερώνουν τις απολύσεις και περικόπτουν τις αποζημιώσεις. Μετατρέπουν την γενιά των 700 ευρώ σε γενιά των 500 ευρώ, αυξάνοντας την ελαστική εργασία. Καταργούν τα ασφαλιστικά δικαιώματα επιβάλλοντας την δουλειά μέχρι τα βαθειά γεράματα και μετατρέπουν την σύνταξη σε επίδομα βοήθειας. Όλα αυτά για να πληρώνουν τους διεθνείς τοκογλύφους και να αντιμετωπίσουν την χρεοκοπία του καπιταλισμού.

H χρεοκοπία του καπιταλισμού και του καθεστώτος τους δεν μπορεί να λυθεί από εκείνους που την δημιούργησαν βάζοντας τους εργάτες να πληρώσουν για αυτήν. Την λύση θα την δώσει η εργατική τάξη με αποφασιστική δράση ενάντια στο σύστημα και τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από τα στηρίγματα του κεφαλαίου και του αστικού κράτους και εκείνους που αρνούνται την πάλη για την ανατροπή.

• Την ΓΣΕΕ που αφού μαζί με την ΑΔΕΔΥ δεν πάλεψε για μια πραγματική απεργιακή δράση ενάντια στα μέτρα. Αντίθετα έκαναν ότι μπορούσαν για να εκτονώσουν το κίνημα. Τελικά η ΓΣΕΕ υπόγραψε την προδοτική τριετή εθνική σύμβαση, με μηδενικές αυξήσεις κάνοντας την βρώμικη δουλειά της κυβέρνησης
• Το σταλινικό ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ που αδιαφορεί ή υπονομεύει για κάθε πραγματικό κοινωνικό αγώνα. Ό,τι δεν ελέγχεται από την σταλινική ηγεσία αντιμετωπίζεται ως εχθρικό. Κάθε κινητοποίηση, σε κάθε περίπτωση, προσπαθούν να την μετατρέψουν σε κομματική επιρροή και σε ψήφους
• Το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και όλες εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που θέλουν να μετατραπούν σε καλούς συμβουλάτορες για την αντιμετώπιση της χρεοκοπίας στα πλαίσια του συστήματος.

Είναι αναγκαίο όσο ποτέ ένα κοινό αγωνιστικό μέτωπο όλων των μαχόμενων δυνάμεων του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, ανεξάρτητο από το κράτος και την γραφειοκρατία για να διαμορφωθεί ένα σχέδιο δράσης για την αποτίναξη του Μνημόνιου και της τυραννίας της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και όλων των ντόπιων στηριγμάτων τους, για διέξοδο από την κρίση με την ανατροπή του καπιταλισμού και των κυβερνήσεών του.

Η διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ, πρέπει να είναι μια απάντηση στην κυβέρνηση και στους γραφειοκράτες: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ ΠΟΡΕΙΑ.
• Ενιαίο εργατικό μέτωπο μάχης για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ
• Την χρεοκοπία να πληρώσουν οι κεφαλαιοκράτες – Όλη η εξουσία στους εργάτες.

Aθήνα 28/07/2010
_________________
Καποδιστρίου 38
10431
Αθήνα
τηλέφωνο : 2105241070
fax: 2105230460
email: eek@ath.forthnet.gr

Tο ΕΕΚ καταγγέλλει την απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου να κηρύξει πολιτική επιστράτευση της απεργίας των οδηγών βυτιοφόρων και φορτηγών.

Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το ΕΕΚ καταγγέλλει την απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου να κηρύξει πολιτική επιστράτευση της απεργίας των οδηγών βυτιοφόρων και φορτηγών. Το μήνυμα είναι σαφές από τη μεριά της κυβέρνησης: οποιαδήποτε παρέκκλιση από την εφαρμογή του Μνημονίου θα απαντηθεί με καταστολή. Πρόκειται για την πρώτη πολιτική επιστράτευση απεργών μετά τη μεγαλειώδη απεργία των ναυτεργατών το 2006. Η κυβέρνηση της Τρόικας ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ βρίσκει στο γκλομπ της αστυνομίας και την χρήση του στρατού το μοναδικό μέσο επιβολής της πολιτικής της.

Η επιστράτευση η χρήση του στρατού ως απεργοσπαστικού μηχανισμού και η αστυνομική βία και τρομοκρατία δεν μπορούν να σταματήσουν τον αγώνα των φορτηγατζήδων . Μετά από μαζική συνέλευση στο Θέατρο Περοκέ την Παρασκευή 30/7 αποφάσισαν την συνέχιση της απεργίας παρά την επιστράτευση. Η απόφαση αυτή δείχνει την αποφασιστικότητα να παλέψουν ενάντια στην καταστροφή του επαγγέλματος τους. Αν εξαιρέσεις μια μικρή μερίδα αυτοκινητιστών που έχουν στην κατοχή τους μεγάλο αριθμό αδειών, είναι αυτοί που αναζητούν ένα συμβιβασμό με την κυβέρνηση και ευνοϊκούς όρους ένταξης στο νέο καθεστώς των εταιρειών, η μεγάλη πλειοψηφία είναι μεροκαματιαρήδες που ξεπούλησαν περιουσίες για να αγοράσουν μια άδεια και τώρα η κυβέρνηση τους πετάει στο καλάθι των αχρήστων απαξιώντας την περιουσία και το εργαλείο της δουλειάς τους.

Αυτοί έχουν κατέλθει σε απεργία διαρκείας για την υπεράσπιση της αξίας της άδειας του επαγγελματικού αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, αν και αυτό κάθ’ εαυτό το αίτημα δεν επαρκεί για να διατηρηθεί το εισόδημα τους. Ο κλάδος τους συμπιέζεται θανάσιμα στις μυλόπετρες του βιομηχανικού και του εμπορικού κεφαλαίου με αποτέλεσμα τα κόμιστρα να μην ανταποκρίνονται πλέον στο κόστος μεταφοράς εξαιτίας των αυξήσεων των καυσίμων, των διοδίων, τη μείωση του διαμετακομιστικού εμπορίου λόγω ύφεσης, του ανταγωνισμού από ευρωπαϊκές εταιρείες, τη παράνομες μεταφορές, ενώ ένα σημαντικό τμήμα των αυτοκινητιστών παραμένει υπερχρεωμένο στους τραπεζίτες (κυρίως με leasing).

Η τραγική αυτοκτονία βολιώτη αυτοκινητιστή (πνιγμένου στα χρέη, λίγο πριν τη σύνταξη), φανερώνει το καθολικό αδιέξοδο των επαγγελματιών αυτοκινητιστών, που καθημερινά συσσωρεύουν χρέη χωρίς καμιά δυνατότητα επιβίωσης. Ο αγώνας τους ξεπερνά τα όρια του κλάδου τους, είναι αγώνας κοινωνικός και πολιτικός, σύγκρουσης με την ίδια τη κυβέρνηση ως εκπρόσωπο των συμφερόντων του βιομηχανικού και εμπορικού κεφαλαίου, των μεγάλων μεταφορικών εταιριών και των επιταγών της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Το υπουργείο Μεταφορών έχει αναλάβει το βρώμικο έργο του ξεπουλήματος σε ιδιώτες όλης της δημόσια περιουσίας στις μεταφορές, συμπεριλαμβανομένου και του εθνικού οδικού δικτύου. Η σύγκρουση με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, τους εργαζόμενους στα λεωφορεία, σύντομα στον ΟΣΕ αλλά και τους επαγγελματίες αυτοκινητιστές, είναι η απαρχή μιας γενικευμένης σύγκρουσης στο κλάδο των μεταφορών.

Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας βρέθηκαν στο παρά πέντε απεργίας διαρκείας (κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική), οι εργαζόμενοι στο Αττικό Μετρό παλεύουν να μην περάσουν οι απολύσεις, οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία έδειξαν ετοιμότητα όταν καθυστέρησε η μισθοδοσία τους, οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ θα μπουν σύντομα σε μετωπική σύγκρουση με τη κυβέρνηση, ενώ οι επαγγελματίες αυτοκινητιστές κατέβηκαν σε απεργία διαρκείας παρά την πολιτική επιστράτευση.

Ενάντια στην επιστράτευση των αυτοκινητιστών, το σύνολο των εργαζομένων στις μεταφορές μπορούν να επιστρατεύσουν τις δικές τους δυνάμεις για μια καμπάνια πολιτικής απεργίας διαρκείας ενάντια στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας στις μεταφορές, τη συντριβή του εργατικού εισοδήματος, την απαξίωση της εργασίας των αυτοκινητιστών, τη λεηλασία όλων των κοινωνικών δικαιωμάτων για αξιοπρεπή ζωή.

Ποιος όμως μπορεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας στους αυτοκινητιστές, τους αγρότες και τους μικροέμπορους; Αυτοί που λεηλατούν τη ζωή μας, χρεοκόπησαν τη χώρα και επιβάλλουν εκσυγχρονιστικές αναδιαρθρώσεις για να μετατρέψουν ολόκληρη τη χώρα και την Ευρώπη σε μια ήπειρο ανέργων; Ο πολιτικός ρόλος της εργατικής τάξης παραμένει κρίσιμος για να απαντηθούν τα ερωτήματα που έχει γεννήσει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, το ποια κοινωνική τάξη θα χρεοκοπήσει και ποια όχι.

Στην κοινωνική καταστροφή που προκαλεί ο παρακμασμένος και σε κρίση καπιταλισμός, τα εργαζόμενα λαϊκά και μικροαστικά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου πρέπει να ταχθούν στο πλευρό της εργατικής τάξης σε ένα κοινό αγωνιστικό μέτωπο πάλης, για την αποτίναξη του Μνημονίου και της τυραννίας της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και όλων των ντόπιων στηριγμάτων τους, για διέξοδο από την κρίση με την ανατροπή του καπιταλισμού και των κυβερνήσεών του. Mόνο η εργατική εξουσία, μπορεί να αντιμετωπίσει την καταστροφική κρίση του καπιταλισμού προχωρώντας σε μέτρα άμεσης και μονομερούς κατάργησης του χρέους στους διεθνείς τοκογλύφους, εθνικοποιώντας τις τράπεζες και τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο, και θέτοντας την οικονομία, που τη στραγγίζουν τα ζόμπι του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σε κίνηση.

EPΓATIKO EΠANAΣTATIKO KOMMA

31/7/2010
www.eek.gr

E mail : eek@ath.forthnet.gr Tηλ.-Fax 210 5241070