Στείλτε νέα και μηνύματα

Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

ΜΕΤΡΑ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΩΝ


ΜΕΤΡΑ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΩΝ

H ΣYNTEXNIA ΔNT – EE – KYBEPNHΣHΣ ENANTIA ΣTHN KOINΩNIA

Aς τους ανατρέψουμε μια ώρα αρχύτερα

Tυφλός εντολοδόχος της Tρόικας των διεθνών τοκογλύφων (ΔNT-EE-EKT) η κυβέρνηση Γ.A.Παπανδρέου προχώρησε στην επίταξη/επιστράτευση των απεργών βυτιοφόρων και φορτηγών Δημόσιας Xρήσης, παραβιάζοντας το δικαίωμα στην απεργία και κινούμενη στα όρια της συνταγματικής εκτροπής.

Mια ημέρα μετά την έναρξη της απεργίας, μέσα σε ένα κλίμα υστερίας που δημιούργησαν τα τηλεοπτικά μανδρόσκυλα, ο γνωστός Pαν Tαν Πλαν (Γ.A.Π.) αυτή τη φορά αντέδρασε πριν του πατήσουν την ουρά. Tην Tρίτη 27/7 υπέγραψε την επίταξη, τη δημοσιοποίησε την Tετάρτη 28/7, επικαλούμενος «διαταραχή στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας… και απειλή για τη δημόσια τάξη», για να συνεχίσει ο Ρέππας τις διαπραγματεύσεις με τους απεργούς μέχρι αργά την Πέμπτη, κι ενώ τα φύλλα επίταξης παραδίδονταν από την αστυνομία στους απεργούς.
Όταν η «δημοκρατία» όχι μόνο δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα του λαού, αλλά τα επιδεινώνει, και προκαλεί μια τεράστια κοινωνική καταστροφή, ο «νόμος και η τάξη» τίθενται υπεράνω των πολιτών και των εργαζομένων τάξεων. Tο γυμνό κράτος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ξανακάνει την εμφάνισή του, αυτή τη φορά όχι με τη φιγούρα του κοντόχοντρου Mεταξά, ούτε με το μουστακάκι του Παπαδόπουλου, αλλά με το στεγνωμένο στυλάκι του «Γιωργάκη».

Eπικαλούνται το «δημόσιο συμφέρον», αλλά τα μόνα συμφέροντα που υπερασπίζονται είναι αυτά των τραπεζιτών, των χρηματιστηρίων και των διεθνών τοκογλύφων. Aυτών τα συμφέροντα προστατεύει το διαβόητο Mνημόνιο που υπέγραψε με την Tρόικα του μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Aρχίζοντας με τους αυτοκινητιστές, η κυβέρνηση θα προχωρήσει την επίθεση ενάντια σε όλα τα εργαζόμενα στρώματα της κοινωνίας. Συμβολαιογράφοι, φαρμακοποιοί, μηχανικοί, δικηγόροι, ορκωτοί λογιστές, ταξιτζήδες, είναι στο στόχαστρο. Πέρα από αυτούς, στο στόχαστρο βρίσκονται –και έχουν την… τιμητική τους- οι εργαζόμενοι στον OΣE, στις αστικές συγκοινωνίες και στη ΔEH που ξεπουλιέται κατά 40% κατ’ απόφαση της Tρόικας. Ό,τι έχει να κάνει με το κοινωνικό κράτος, υγεία/δημόσια νοσοκομεία, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση, οδηγούνται στην καταστροφή.

H προπαγάνδα ότι «απελευθέρωση της αγοράς» θα αντιμετωπίσει την κρίση του καπιταλισμού, έχει την ίδια αξία με την προεκλογική δήλωση του Γ.A.Π. ότι «λεφτά υπάρχουν», και με τις υποσχέσεις ότι θα «αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες» μέχρι να μας φορέσει τον ζουρλομανδύα του ΔNT, της EE και της Eυρωπαϊκής Kεντρικής Tράπεζας που φέρει τον τίτλο Mνημόνιο.

H λεγόμενη «απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων» είναι το ελεύθερο στο μεγάλο πολυεθνικό κεφάλαιο να κυριαρχήσει παντού, ασύδοτο, μετατρέποντας τον λαό της χώρας σε λαό-σκλάβο.

Aπέναντι στην κοινωνική καταστροφή που προκαλεί ο παρακμασμένος και σε κρίση καπιταλισμός, τα εργαζόμενα λαϊκά και μικροαστικά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου πρέπει να ταχθούν στο πλευρό της εργατικής τάξης σε ένα κοινό αγωνιστικό μέτωπο πάλης, για την αποτίναξη του Mνημονίου και της τυραννίας της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και όλων των ντόπιων στηριγμάτων τους, για διέξοδο από την κρίση με την ανατροπή του καπιταλισμού και των κυβερνήσεών του. Mόνο μια εργατική κυβέρνηση μπορεί να αντιμετωπίσει την καταστροφική κρίση του καπιταλισμού προχωρώντας σε μέτρα άμεσης και μονομερούς κατάργησης του χρέους στους διεθνείς τοκογλύφους, εθνικοποιώντας τις τράπεζες και τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο, και θέτοντας την οικονομία, που τη στραγγίζουν τα ζόμπι του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σε κίνηση.

TO EEK KATAΓΓEΛΛEI

Το ΕΕΚ καταγγέλλει την απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου να κηρύξει πολιτική επιστράτευση της απεργίας των οδηγών βυτιοφόρων. Το μήνυμα είναι σαφές από τη μεριά της κυβέρνησης: οποιαδήποτε παρέκκλιση από την εφαρμογή του Μνημονίου θα απαντηθεί με καταστολή. Πρόκειται για την πρώτη πολιτική επιστράτευση απεργών μετά τη μεγαλειώδη απεργία των ναυτεργατών το 2006. Η κυβέρνηση της Τρόικας ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ βρίσκει στο γκλομπ της καταστολής το μοναδικό μέσο επιβολής της πολιτικής της.

Πηγή: Εφημερίδα “ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ”

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Πρωτιά στην ακρίβεια τον Ιούνιο


Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΛΚΕΚΑ
Πρωτιά στην ακρίβεια τον Ιούνιο
Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010 11:55
URL: http://www.naftemporiki.gr/news/redirstory.asp?id=1847811

Πρώτη στην κούρσα των αυξήσεων σε πολλά προϊόντα ευρείας κατανάλωσης παραμένει η Ελλάδα μεταξύ των χωρών της ΕΕ, σύμφωνα με την ανάλυση τιμών που πραγματοποίησε το ΕΛΚΕΚΑ και αφορά τον Ιούνιο του 2010 σε σχέση με τον Ιούνιο του 2009.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, η Ελλάδα έρχεται πρώτη όσον αφορά στις εξής αυξήσεις:

- Στον πληθωρισμό με 5,2% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 1,4%.

- Στην ένδυση με αύξηση 2,5% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 0,3%.

- Στα καύσιμα με αύξηση 41,5% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 11,6%.

- Στις μεταφορές επιβατών με σιδηρόδρομο με αύξηση 36,6% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 3,5%.

- Στις οδικές μεταφορές επιβατών με αύξηση 9,3% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 1%.

- Στις καφετέριες και ξενοδοχεία με αύξηση 3,6% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 1,2%.

- Στον καπνό με αύξηση 19,9% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 5,4%.

- Στο κρασί με αύξηση 2,6% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 0,5%.

- Στη ζάχαρη, μέλι, ζαχαρώδη με αύξηση 2,4% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι -0,3%

- Στη μπύρα με αύξηση 11,5% όταν ο μέσος όρο της ΕΕ είναι 0,8%

- Στις ασφαλίσεις μεταφορών με αύξηση 18% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 5,4%.

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Το συμφέρον μας είναι να ανατραπεί η κυβέρνηση & η τρόικα


ΡΕΠΠΑΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΕΣ: «Θα προστατέψουμε το δημόσιο συμφέρον»

Το συμφέρον μας είναι να ανατραπεί η κυβέρνηση & η τρόικα
Απεργία διαρκείας ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας!

Μοιάζει με ιστορικό ανέκδοτο ότι η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί να προστατέψει το δημόσιο συμφέρον, ιδιαίτερα το υπουργείο Μεταφορών που έχει αναλάβει το βρώμικο έργο του ξεπουλήματος σε ιδιώτες όλης της δημόσια περιουσίας στις μεταφορές, συμπεριλαμβανομένου και του εθνικού οδικού δικτύου.

Η σύγκρουση με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, τους εργαζόμενους στα λεωφορεία, σύντομα στον ΟΣΕ αλλά και τους επαγγελματίες αυτοκινητιστές, είναι η απαρχή μιας γενικευμένης σύγκρουσης στο κλάδο των μεταφορών.

Στη παραπάνω προσπάθεια την «εθνικής» ανάτασης (κοινωνικής καταστροφής για την ακρίβεια) εκτός από τη ΝΔ, συμμετέχει ενεργά το ακροδεξιό ΛΑΟΣ που επίσης προσπαθεί να προασπίσει το «δημόσιο» συμφέρον του Ρέππα αλλά και παράλληλα να μην απογοητεύσει τη μικροαστική εκλογική του πελατεία.

Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας βρέθηκαν στο παρά πέντε απεργίας διαρκείας (κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική), οι εργαζόμενοι στο Αττικό Μετρό παλεύουν να μην περάσουν οι απολύσεις, οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία έδειξαν ετοιμότητα όταν καθυστέρησε η μισθοδοσία τους, οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ θα μπουν σύντομα σε μετωπική σύγκρουση με τη κυβέρνηση, ενώ οι επαγγελματίες αυτοκινητιστές κατέβηκαν σε απεργία διαρκείας με κύριο αίτημα να μην απαξιωθούν οι άδειες χρήσης των οχημάτων τους και απειλούνται με πολιτική επιστράτευση.


Αν και οι αυτοκινητιστές έχουν κατέλθει σε απεργία διαρκείας για την υπεράσπιση της αξίας της άδειας του επαγγελματικού αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, αυτό κάθ’ εαυτό το αίτημα δεν επαρκεί για να διατηρηθεί το εισόδημα τους. Ο κλάδος τους συμπιέζεται θανάσιμα στις μυλόπετρες του βιομηχανικού και του εμπορικού κεφαλαίου με αποτέλεσμα τα κόμιστρα να μην ανταποκρίνονται πλέον στο κόστος μεταφοράς εξαιτίας των αυξήσεων των καυσίμων, των διοδίων, τη μείωση του διαμετακομιστικού εμπορίου λόγω ύφεσης, του ανταγωνισμού από ευρωπαϊκές εταιρείες, τη παράνομες μεταφορές, ενώ ένα σημαντικό τμήμα των αυτοκινητιστών παραμένει υπερχρεωμένο στους τραπεζίτες (κυρίως με leasing).

Η τραγική αυτοκτονία βολιώτη αυτοκινητιστή (πνιγμένου στα χρέη, λίγο πριν τη σύνταξη), φανερώνει το καθολικό αδιέξοδο των επαγγελματιών αυτοκινητιστών, που καθημερινά συσσωρεύουν χρέη χωρίς καμιά δυνατότητα επιβίωσης. Ο αγώνας τους ξεπερνά τα όρια του κλάδου τους, είναι αγώνας κοινωνικός και πολιτικός, σύγκρουσης με την ίδια τη κυβέρνηση ως εκπρόσωπο των συμφερόντων του βιομηχανικού και εμπορικού κεφαλαίου, των μεγάλων μεταφορικών εταιριών και των επιταγών της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Ποιος όμως μπορεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας στους αυτοκινητιστές, τους αγρότες και τους μικροέμπορους; Αυτοί που λεηλατούν τη ζωή μας, χρεοκόπησαν τη χώρα και επιβάλλουν εκσυγχρονιστικές αναδιαρθρώσεις για να μετατρέψουν ολόκληρη τη χώρα και την Ευρώπη σε μια ήπειρο ανέργων; Ο πολιτικός ρόλος της εργατικής τάξης παραμένει κρίσιμος για να απαντηθούν τα ερωτήματα που έχει γεννήσει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, το ποια κοινωνική τάξη θα χρεοκοπήσει και ποια όχι.


Ενάντια στις απειλές του υπουργείου Μεταφορών για επιστράτευση των αυτοκινητιστών, το σύνολο των εργαζομένων στις μεταφορές μπορούν να επιστρατεύσουν τις δικές τους δυνάμεις για μια καμπάνια πολιτικής απεργίας διαρκείας ενάντια στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας στις μεταφορές, τη συντριβή του εργατικού εισοδήματος, την απαξίωση της εργασίας των αυτοκινητιστών, τη λεηλασία όλων των κοινωνικών δικαιωμάτων για αξιοπρεπή ζωή.

Όσο αφορά τις προσεγγίσεις πολλών συναγωνιστών που αγνοούν τις πολιτικές επιπτώσεις από τη καταστροφή των μικροαστικών στρωμάτων την εποχή της κρίσης, μάλλον δεν ενδιαφέρονται για τις παραμέτρους του ταξικού πολέμου που διεξάγεται.

Αλλά αυτές οι προσεγγίσεις δεν έχουν καμία σχέση με την επαναστατική πολιτική του προλεταριάτου που είτε θα δώσει διέξοδο σ’ ολόκληρη τη κοινωνία, είτε θα βρει απέναντί του, εκτός από το κεφάλαιο και το κράτος του, τα πολυπληθή στην Ελλάδα μικροαστικά στρώματα.

Γιάννης Χατζηγιάννης
Μέλος του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΤΗΣ ΟΕΝ - ΕΕΚ




Με μεγάλη επιτυχία έγινε το 5ο καμπινγκ της ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ και του ΕΕΚ στο Καστρο της Κυλλήνης. Το καμπινγκ που διαρκεσε 7 μερες τέλειωσε την Κυριακη 25-7-10.

Οι φωτογραφιες ειναι απο τις δραστηριοτητες, εκπαιδευτικες και ψυχαγωγικες, που εγιναν ολες τις μερες. Πολλοι νεοι συναγωνιστες και συναγωνιστριες, απο ολες τις μεριες της χώρας μας, αλλα ακομη και απο την μακρινη Νότια Αφρική ή και την Φινλανδία και την Δανία, πέρασαν μια βδομαδα συντροφικοτητας , διασκεδασης και εκπαιδευσης στον μαρξισμο, μεσα απο συλλογικες και ομαδικες δραστηριοτητες.

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

ΒΟΛΟΣ: ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ- ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΖΩΗ

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Εργαζόμενων και Ανέργων καλεί αύριο Πέμπτη 22 Ιούλη στις 8,30 μμ

στην γωνία Δημητριάδος - Κ. Καρτάλη , σημείο που σκοτώθηκε ο Βασίλης Καραμήτρος,

για μία εξόρμηση παρέμβασης και ενημέρωσης στο χώρο των διανομέων ( φαγητού, πίτσας κ.α)

Δεν σκοπεύουμε να αφήσουμε το ζήτημα ...!

Ο χαμός του Βασίλη Καραμήτρου δεν θα πάει άδικα !


Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Εργαζόμενων και Ανέργων


ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 6932382737-6976122210-6977213636


ΥΣ. Και μην ξεχνάμε την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων των 3 απολυμένων της ΜΕΤΚΑ που επίσης γίνεται αύριο το πρωί στα δικαστήρια του Βόλου. Όσοι μπορούμε να είμαστε εκεί.

ΕΡΓΑΤΗΣ

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΡΟΜΟ ΑΦΙΔΝΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΙΑΒΕΡΗ

Ο κορυφαίος οδηγός αγώνων αυτοκινήτου Ιαβέρης (κατά κόσμον Τάσος Μαρκουΐζος), ιδρυτής της σχολής οδικής συμπεριφοράς και ο ιατρός Βασίλης Παπαδόπουλος μέλος των πανελλαδικών επιτροπών αγώνα κατοίκων, πολιτών και εργαζομένων κατά των διοδίων συζητούν κατά τη διάρκεια ενός οδοιπορικού στον παράδρομο της εθνικής οδού και των διοδίων Αφιδνών. Οδηγώντας Κυριακή όπου η κίνηση είναι μικρή, σε έναν επικίνδυνο παράδρομο που είναι στην ουσία αγροτικός δρόμος και δεν υπάρχει ούτε μία προειδοποιητική σήμανση σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής ο Ιαβέρης αναφέρει: "Αυτός ο δρόμος είναι έγκλημα" και "Αρνούμαι την οικογένειά μου να την θυσιάσω στο βωμό των συμφερόντων κάποιων επιτήδειων".

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22/7.


πηγή: Ο ΕΡΓΑΤΗΣ
Μετά από πολλές αναβολές (μία είχε ζητήσει η εταιρεία, οι υπόλοιπες λόγω απεργιών των δικηγόρων και των δικαστικών υπαλλήλων) εκδικάζονται τελικά τα ασφαλιστικά μέτρα των τριών απολυμένων της ΜΕΤΚΑ (Βογιατζής, Καλαντζής, Παυλίδης) που είχαν απολυθεί εξαιτίας της συνδικαλιστικής τους δράσης.

Όχι, το εργοδοτικό σωματείο δεν κήρυξε απεργία, στάση εργασίας ή οτιδήποτε άλλο. Δεν έκανε αυτά που έπρεπε στην ώρα τους θα τα κάνει τώρα;

Το Εργατικό Κέντρο Βόλου θα παραστεί δια αντιπροσώπων, οπότε όλο το πεδίο είναι δικό μας για να στηρίξουμε τους τρεις απολυμένους συναδέλφους.

Να είμαστε όλοι εκεί!

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22/7.

Κάλεσμα για Συνέντευξη Τύπου



Οι ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ, σας καλούν σε συνέντευξη τύπου την Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010, στις 12,30 το μεσημέρι.
Η συνέντευξη θα δοθεί στο ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ , Οδός Δ.Ο. Σκυλίτση 19 , στον 2ο όροφο.

Θέμα συζήτησης:

Η ανάπτυξη του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ στα διόδια.

Θα παρουσιάσουμε τις θέσεις του πανελλαδικού κινήματος μας για την αναγκαιότητα κατάργησης των διοδίων και όχι μόνο.
Πως μέσα στις σημερινές συνθήκες της μεγάλης εξαθλίωσης των εργαζόμενων , από την επίθεση της κυβέρνησης της τρόικας το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ στα διόδια αλλά και γενικότερα αναπτύσσεται ραγδαία.
Θα αναπτυχθούν οι σκέψεις μας και οι προγραμματισμοί για τις μελλοντικές μας δράσεις.

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ , ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ

Επικοινωνία: epitropes2010@gmail.com

Πληροφορίες:
http://epitropesdiodiastop.blogspot.com

Αττική: Βασίλης Παπαδόπουλος 6944270606 - Νίκος Θωμαδάκης 6937302055 – Λάκης Λάγαρης 6939288742
Θεσσαλία: Γιάννης Χατζηγιάννης 6972004219
Τραγάνα: Αλεξίου Αργύρης 6936950699

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Ενότητα δράσης της Αριστεράς ή ανακύκλωση αδιεξόδων;


Του Σάββα Μιχαήλ
πηγή: ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Πιθανόν, ως γνωστόν, οι αγαθές προθέσεις να οδηγούν στην κόλαση. Σίγουρα, πάντως, στην κόλαση οδηγούν οι προθέσεις που μεταμφιέζονται σε αγαθές.
Η συντριπτική πλειοψηφία των κάθε λογής αριστερών κι αγωνιστών, μαζί και του ΕΕΚ, έχει την αγαθότατη πρόθεση κι αγωνία να υπάρξει ενότητα στη δράση των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων που αναφέρονται ή και ξεπερνούν τα γνωστά όρια της Αριστεράς, ιδιαίτερα σήμερα που μας απειλεί με αφανισμό ο κοινωνικός κανιβαλισμός της κυβέρνησης Παπανδρέου - ΕΕ-ΔΝΤ. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι αυτό που αδυνατίζει το κίνημα και το κάνει αναποτελεσματικό κατά της θηριωδίας της τρόϊκας είναι ο υπαρκτός κατακερματισμός της Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και μη.
Κανείς δεν μπορεί να το υποτιμήσει αυτό. Ούτε, όμως, και τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από την μονόπλευρη και συχνά δημαγωγική επίκληση της ενότητας της Αριστεράς, «τουλάχιστον στη δράση», όπως είθισται να λέγεται σεμνά.
Αν παρατηρήσουμε τις κινητοποιήσεις των τελευταίων μηνών , κι όσο αρνητικό ρόλο κι αν παίζουν οι χωριστές συγκεντρώσεις και πορείες του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, υπήρξε, μέχρι ένα βαθμό, κοινή δράση, συμμετοχή στις ίδιες Γενικές Απεργίες, πορείες έστω και με σχετικές αποστάσεις, από ένα πλατύ φάσμα πολιτικά διαφορετικών ή κι ανταγωνιστικών δυνάμεων.

Ένα ορόσημο: η Γενική Απεργία της 5ης Μαΐου

Ας προσέξουμε, ιδιαίτερα, την σημαντικότερη κινητοποίηση αυτής της περιόδου, την Γενική Απεργία και τη παλλαϊκή πορεία της 5ης Μαΐου. Το λαϊκό ποτάμι ξεπέρασε τους «χωροταξικούς» διαχωρισμούς των διαφόρων μπλοκ κι ένωσε σε μία παλλόμενη αγωνιστική μάζα όλο το χώρο, από το Σύνταγμα μπροστά στη Βουλή μέχρι το Πεδίο του Άρεος. Η κινητοποίηση έπαιρνε χαρακτηριστικά εξέγερσης, μιας επιστροφής του Δεκέμβρη με προλεταριακό-λαϊκό πρόσωπο που ανοιχτά αμφισβητούσε τη Βουλή, τον αστικό κοινοβουλευτισμό, την υποκρισία της αντιπροσωπευτικής αστικής δημοκρατίας, η οποία ξεσκεπάζονταν πια σαν το προσωπείο της ρεμούλας των χρυσοκάνθαρων, των ένοχων για την χρεοκοπία, των κεφαλαιοκρατών και πολιτικάντηδων της Ζήμενς και του Βατοπεδίου. Όλος ο κόσμος, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, με κομμένη την ανάσα παρακολουθούσε την εξελισσόμενη αναμέτρηση που οπωσδήποτε έπαιξε καταλυτικό ρόλο για να αποφασίσει τελικά η ΕΕ και το ΔΝΤ το σχέδιο –μαμούθ των 750 δις. ευρώ για την « διάσωση» των υπερχρεωμένων χωρών της Ευρώπης (στην πραγματικότητα για την διάσωση των τραπεζών της).
Κι όμως αυτή η κορυφαία στιγμή αναμέτρησης έγινε(προσωρινά) και το σημείο, από το οποίο αρχίζει να υποχωρεί το κίνημα τις επόμενες εβδομάδες, μέχρι και την ψήφιση των λαομίσητων μέτρων από την Βουλή. Γιατί υπήρξε, αυτή η υποχώρηση;
Δεν έλειψε η ενότητα δράσης στις 5 Μαΐου αλλά ένα ενιαίο πολιτικό σχέδιο μαζικής δράσης με συνειδητή, οργανωμένη κατεύθυνση την ανατροπή όλου του πολιτικού χάρτη και των θέσφατων του ΔΝΤ και της ΕΕ.
Αιτία της κάμψης του κινήματος μετά τις 5 Μαΐου, δεν ήταν η βάρβαρη καταστολή των ενστόλων οργάνων του ΔΝΤ υπό τον Χρυσοχοΐδη. Δεν αρκούν όλα τα ΜΑΤ και τα χημικά τους για να λυγίσουν ένα λαό, όταν είναι αποφασισμένος για το δρόμο που θα ακολουθήσει.
Ρόλο σημαντικό αλλά όχι αποκλειστικό στην ανάσχεση έπαιξε βέβαια, η γενικευμένη σύγχυση μετά τον τραγικό θάνατο των τριών εργαζομένων στην Μαρφίν και την κυνική τυμβωρυχία, στην οποία επιδόθηκαν οι κρατούντες και τα ΜΜΕ. Σίγουρα, η τραγωδία στη Μαρφίν, η αξιοποίησή της από την άρχουσα τάξη και το Κράτος, παρέλυσαν και διέσπασαν το δυναμικό κομμάτι του κινήματος που καλύπτεται από το γενικό όρο «αντιεξουσιαστικός χώρος» και που ταυτίστηκε τεχνηέντως, περισσότερο και πιο εύκολα από ότι τον καιρό του Δεκέμβρη, με την τυφλή βία. Από την επίσημη στάση δεν διαφοροποιήθηκαν ουσιαστικά, κάθε άλλο μάλιστα, τα κόμματα κι οι συσπειρώσεις της Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής. Το ΚΚΕ επιστράτευσε ξανά την προβοκατορολογία, συνδέοντας άλλα αντ’ άλλων, την λαϊκή αμφισβήτηση του Κοινοβουλίου με τους φασίστες, τον Καρατζαφέρη, τους αναρχικούς και την τραγωδία της Μαρφίν. Στη σύγχυση συνείσφερε κι ο ΣΥΡΙΖΑ με το άτυπο μέτωπο των συνδικαλιστών του με τις δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ιδιαίτερα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οργανώνοντας και σχετική εκδήλωση μπροστά στην καμένη τράπεζα.
Μετά την 5η Μαΐου, η κάθε οργανωμένη πολιτική και συνδικαλιστική δύναμη ακολούθησε το δικό της πολιτικό σχέδιο που μ’ όλες τις διαφορές τους σταματούν τα περισσότερα μπροστά στα όρια του καπιταλιστικού συστήματος και της αστικής εξουσίας.
Το ΚΚΕ, παρά τις ρητορείες για λαϊκή-εργατική εξουσία, ξέχασε γρήγορα όσα είπαν στελέχη του για τα Συντάγματα που αλλάζουν στους δρόμους, κατήγγειλε σαν φασιστική την αμφισβήτηση της Βουλής και φρόντισε στην επόμενη πορεία να στείλει τον κόσμο του να διαλυθεί συντεταγμένα στο…Θησείο, όσο πιο μακριά ήταν δυνατό από το Σύνταγμα και την Βουλή.
Η πασοκική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ ακολούθησε το δικό της σχέδιο των 24ωρων γενικών απεργιακών κινητοποιήσεων , σε αραιά χρονικά διαστήματα, σπέρνοντας την φενάκη για «βελτιώσεις» στο φρικτό Μνημόνιο και έχοντας την ελπίδα ότι έτσι θα εκτονωθεί η λαϊκή οργή. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν δεν συνέπλεε απλώς, ως συνήθως, με την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, επιχειρούσε να χρησιμοποιήσει σαν μέσο πίεσης πάνω τους τον Συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, ιδιαίτερα δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. ( Από ό,τι βλέπουμε και θα δούμε αυτός ο συγχρωτισμός προχωράει πέρα από την απλή «ενότητα στη δράση») Οι αναρχικοί κι ο πλατύτερος αντιεξουσιαστικός χώρος έμειναν παράλυτοι μετά την Μαρφίν, κυρίως παγιδευμένοι στην απουσία οποιουδήποτε πολιτικού σχεδίου αντιμετώπισης της καπιταλιστικής χρεοκοπίας.
Οι περισσότεροι από τους παραπάνω είναι έτοιμοι, μετά την ψήφιση των λαοκτόνων νομοσχεδίων, να ρίξουν το ανάθεμα στο λαό που «κοιμάται» και δεν ακολουθεί…αλήθεια, τι; Τα σχέδια τους που χρεοκοπούν μαζί με το σύστημα που την ύπαρξή του ούτε θέλουν ούτε μπορούν να αμφισβητήσουν; Ή την παντελή απουσία πολιτικού σχεδίου που θα άνοιγε ένα δρόμο έξω από το χρεοκοπημένο σύστημα που καταρρέει;
Στην πρώτη αναμέτρηση με την τρόικα δεν ηττήθηκε η εργατική τάξη επειδή οι βουλευτές του ΔΝΤ ψήφισαν τα μέτρα του. Αυτό που ηττήθηκε ήταν το σχέδιο της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, το σχέδιο του ΠΑΜΕ, το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ και των συνοδοιπόρων του, η απουσία σχεδίου των ανυπόταχτων αντιεξουσιαστών. Δεν αρκεί ένας πόλεμος των ατάκτων για να αντιμετωπίσουμε την μεγαλύτερη κρίση της Ιστορίας. Απαιτείται ένας τακτικός κοινωνικός πόλεμος, με επαναστατικό σχέδιο και οργάνωση.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν κατάφερε να μετατρέψει σε παθητική υποταγή την λαϊκή δυσφορία που διαρκώς διογκώνεται, αντανακλάται ακόμα και στις γραμμές του ΠΑΣΟΚ, απονομιμοποιεί όλο το αστικό πολιτικό σύστημα, συσσωρεύει τον δυναμίτη της κοινωνικής ροής που αναπόφευκτα θα εκραγεί.

Από το σχέδιο των «αριστερών οικονομολόγων»…

Μέσα στη προσωρινή αυτή κι εύθραυστη ισορροπία των αντιπάλων κοινωνικών δυνάμεων που διαμορφώνεται περιμένοντας ένα «καυτό φθινόπωρο», κι ενώ ο πιο καθοριστικός παράγοντας, η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, προχωράει στον αδυσώπητο δρόμο της, εμφανίστηκε και η λεγόμενη πρωτοβουλία των «αριστερών οικονομολόγων και πανεπιστημιακών» με την Διακήρυξή της «Παύση πληρωμών-έξοδος από το ευρώ».
Η Διακήρυξη έγινε ήδη αντικείμενο κριτικής, κυρίως από τα αριστερά, και διάφορα άρθρα, μαζί και στη Νέα Προοπτική, ανάδειξαν τα τρωτά της από διάφορες σκοπιές. Ορισμένοι που πρωτοστάτησαν στη κίνηση αυτή, με άρθρα τους στο Πριν ( Π. Παπακωνσταντίνου, Λ. Βατικιώτης) ή στην Αυγή( Κ. Λαπαβίτσας) προσπάθησαν να αποκρούσουν τις κριτικές, ανεπιτυχώς. Μάλλον ανέδειξαν παραπέρα την δεξιόστροφη κατεύθυνση της πρότασής τους.
Επικεντρώνουμε εδώ στην καρδιά του ζητήματος, κι όταν χρειαστεί θα επανέλθουμε. Οι «αριστεροί οικονομολόγοι» ζητούν ρητά «παύση πληρωμών του χρέους και την επαναδιαπραγμάτευσή του με στόχο την μείωση ή και την διαγραφή του». Προτείνουν ό,τι έγινε γνωστό στην Αργεντινή ως «σχέδιο Κίρχνερ» - ένα σχέδιο ούτε καν ρεφορμιστικό αλλά αντιδραστικό και τελικά αναποτελεσματικό καθώς η Αργεντινή πάλι βρίσκεται υπερχρεωμένη και μόλις μετά την Ελλάδα στο κατάλογο των υπό χρεοκοπία χωρών.
Το σχέδιο είναι αντιδραστικό γιατί ήδη το συζητούν ή και το προωθούν κύκλοι του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, μαζί και ο Σόϋμπλε. Οργανώνουν ήδη «ελεγχόμενη πτώχευση», στο όνομα της αναπόφευκτης επαναδιαπραγμάτευσης και της αναδιάρθρωσης του τερατωδώς διαρκώς αυξανόμενου χρέους, του «κουρέματος» των χρεών, κλπ. Οι «αριστεροί οικονομολόγοι» ανεξαρτήτως αγαθών προθέσεων δίνουν αριστερό κάλυμμα, ζητώντας να παρθούν μέρα που υποτίθεται θα κάνουν αυτήν την πτώχευση ηπιότερη για τον λαό και προς το συμφέρον του.
Ζητούν συνάμα έξοδο από την ΟΝΕ αλλά όχι από την ΕΕ. Κάτι τέτοιο μπορεί να διευκολύνει τους συμβιβασμούς των αριστερών «οικονομολόγων και πανεπιστημιακών» του χώρου του ΝΑΡ με τους προσκείμενους στον ΣΥΝ αλλά δεν αντιμετωπίζει τις συνέπειες μιας συνεχιζόμενης ένταξης στην κλυδωνιζόμενη από την παγκόσμια κρίση ΕΕ και μάλιστα με μια δραματικά υποτιμημένη δραχμή. Όπως στην Αργεντινή, την υποτίμηση θα την πληρώσει με πείνα ο ελληνικός λαός., ό,τι κι αν λένε τα κεϋνσιανά ευχολόγια των «αριστερών οικονομολόγων» για αυξήσεις και αναδιανομή του πλούτου – μένοντας πάντα μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού. Αν οι εξαγωγές των καπιταλιστών της Αργεντινής με το υποτιμημένο πέσο αξιοποίησαν την διεθνή ασθενική οικονομική ανάκαμψη της περιόδου 2002-2007, μια χρεοκοπημένη, πάντα καπιταλιστική και δεμένη στην ΕΕ Ελλάδα, μέσα σε ένα ζοφερό παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον που βουλιάζει στην ύφεση και τον αποπληθωρισμό τι έχει να ελπίζει;
Κατά τα άλλα, μη ρεαλιστική ή και «παρανοϊκή», για ορισμένους, θεωρείται η πρόταση του ΕΕΚ να κοπεί εδώ και τώρα, με μαζικό λαϊκό κίνημα, ο Γόρδιος Δεσμός: άμεση κατάργηση- όχι μορατόριουμ/παύση πληρωμών ούτε επαναδιαπραγμάτευση- του χρέους στους διεθνείς τοκογλύφους, έξοδος από την ΟΝΕ, την ΕΕ αλλά και τον καπιταλισμό, για μια αναδιοργάνωση όλων των κοινωνικών σχέσεων σε σοσιαλιστικές βάσεις κάτω από την εργατική εξουσία και με προοπτική τη σοσιαλιστική ενοποίηση της Ευρώπης.

… στο «Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης»

Η κίνηση των αριστερών οικονομολόγων και πανεπιστημιακών παρουσίασε μια διάτρητη πολιτικά και επιστημονικά πρόταση. Το μόνο που κατάφερε ήταν να προωθήσει μια ευρύτερη πρωτοβουλία, η οποία και πήρε το όνομα «Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης». Οι οφειλές της Πρωτοβουλίας στους «αριστερούς οικονομολόγους» αναγνωρίζονται ρητά καθώς η πρόταση των δεύτερων τίθεται προνομιακά σαν βάση συζήτησης και επίσης ρητά, στη σχετική ανακοίνωση Τύπου, δηλώνεται η πρόθεση συντονισμού μαζί της- πράγμα καθόλου δύσκολο, καθώς οι πρωτεργάτες της είναι και οι στυλοβάτες του «Αριστερού Βήματος».
Ανάμεσα σ’ αυτούς που συσπειρώθηκαν στην πρωτοβουλία αυτή βρίσκονται πολλοί αγωνιστές και διανοούμενοι, των οποίων, όχι μόνο τις αγαθές προθέσεις αλλά προπαντός την συμβολή δεν παύουμε να σεβόμαστε και να τιμούμε, παρά τις διαφωνίες μας, συχνά βαθιές και δημόσια εκφρασμένες, σε ζητήματα πολιτικής αλλά και θεωρίας. Όσον αφορά δε την ενότητα στη δράση και τον διάλογο, το ΕΕΚ , στο μέτρο των δυνάμεών του, ποτέ δεν αρνήθηκε την δική του συμμετοχή.
Τα προβλήματα βρίσκονται αλλού.
Πρώτον. Γιατί να αυτοπροβάλλεται η πρωτοβουλία, από το ορατό και υπαρκτό «κέντρο» της, σαν λίγο-πολύ «αυθόρμητη κίνηση από τα κάτω», όταν πρωτοστάτησαν και πρωτοστατούν σ’ αυτήν πασίγνωστα στελέχη που παίζουν ηγετικό ρόλο, μερικά από αυτά, «από τα πάνω» σε συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους; Την ίδια την «ομάδα συντονισμού» του Αριστερού Βήματος την απαρτίζουν: το πιο αναγνωρίσιμο μετά τον ίδιο τον Αλαβάνο στέλεχος του Μετώπου του, ένα κορυφαίο συνδικαλιστικό στέλεχος του ΣΥΝ, ένα γνωστό στέλεχος της ΑΡΑΝ( από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και μια πλειάδα επίσης γνωστών μελών και πανεπιστημιακών από τον χώρο του ΝΑΡ. Είναι απλώς «κακόπιστοι» όλοι όσοι βλέπουν και ανάλογα εκφράζονται στο Διαδίκτυο και αλλού να συντελείται μια πολιτική προσέγγιση μερίδων του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με μερίδες του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ; Είναι απλώς «κακόπιστοι» όσοι μιλούν για συμμαχία δημοσιογράφων και επιστημόνων του ΝΑΡ κυρίως με το Αριστερό Ρεύμα του ΣΥΝ( του Π. Λαφαζάνη) και κατά δεύτερο λόγο με το Μέτωπο του Αλαβάνου; Και πρόκειται απλώς για καλόγουστο ή κακόγουστο χιούμορ όταν διαδίδεται πλατύτατα ότι η συγκολλητική ουσία του Αριστερού Βήματος είναι «οι κνίτες των Σέβεντις που ξανασμίγουν»; Η παρουσία μερικών «περιφερειακών» από το ΚΚΕ δεν αλλάζει τη συνολική εικόνα που εκπέμπει το Βήμα. Πιστεύει το Αριστερό Βήμα ότι έχει κερδίσει κιόλας την μάχη της αξιοπιστίας, μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν γνήσιες διαθέσεις ενότητας;
Δεύτερο. Η συγκρότηση του Αριστερού Βήματος, όσες διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου κι αν δίνονται, είναι αλληλένδετη με τις αλλαγές στον πολιτικό χάρτη που συντελλούνται κάτω από το βάρος της καπιταλιστικής χρεοκοπίας και της έκδηλης αδυναμίας κομμάτων, οργανώσεων και μετώπων της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς να την αντιμετωπίσουν. Είναι ολοφάνερη, συν τοις άλλοις, η αποσύνθεση του ΣΥΝ, με αποσκιρτήσεις από τα δεξιά( Κουβέλης) κι αριστερά ( Αλαβάνος), τα διογκωμένα προβλήματα όχι μόνο της ηγετικής ομάδας Τσίπρα αλλά και του ετερογενούς Αριστερού Ρεύματος Λαφαζάνη. Από την άλλη, ούτε και το μετωπικό «αντικαπιταλιστικό» σχήμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν φαίνεται να αποφεύγει το λίμνασμα. Η σύγχρονη εξάντληση των μετωπικών σχημάτων ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ δημιουργεί τόσο φυγόκεντρες δυνάμεις όσο και κεντρομόλες- σαν κι αυτές που ώθησαν στην συγκρότηση του Αριστερού Βήματος.
Τρίτο. Η πρωτοβουλία αυτή, παρά την δηλωμένη ευρύτητα απόψεων και ανοχή της διαφοράς, εξ’ αρχής, έκανε δύο σαφείς πολιτικές οριοθετήσεις: η μία αφορούσε τον αντιεξουσιαστικό χώρο, στον οποίον, ακολουθώντας την πεπατημένη της κυρίαρχης ιδεολογίας μετά τον Δεκέμβρη και την 5η Μαΐου, καταλογίζει «τυφλή βία» ΄ η δεύτερη, ήταν η επίκληση «μιας ρεαλιστικής πρότασης και κοινής δράσης για την αντιμετώπιση της κρίσης προς όφελος των εργαζομένων».
Η παραπομπή στην πρόταση των αριστερών οικονομολόγων «σαν βάσης συζήτησης» κάνει σαφές ότι το τι γενικά θεωρείται σαν «ρεαλιστική πρόταση»: μια παύση πληρωμών π.χ., ένα μορατόριουμ, μια επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, έξοδος από την ΟΝΕ αλλά όχι την ΕΕ κλπ., οτιδήποτε που δεν πηγαίνει πέρα από τα όρια του υπαρκτού καπιταλισμού, ούτε καν πέρα από την διαχωριστική γραμμή μεταξύ ρεφορμισμού και επανάστασης (η τελευταία απλώς θα γίνει θέμα φιλικού διαλόγου μεταξύ συντρόφων).
Για ένα από τους πρωτεργάτες και των δύο αλληλένδετων πρωτοβουλιών, τον δημοσιογράφο Πέτρο Παπακωνσταντίνου, όποιοι προβάλλουν από τώρα τα ζήτημα της εργατικής εξουσίας( όπως το ΕΕΚ) αποτελούν «παρανοϊκή σέχτα». Ο Λεωνίδας Βατικιώτης, πάλι, «αριστερός οικονομολόγος» και εκ των πρώτων υποστηρικτών του «Αριστερού Βήματος», υπεραμυνόμενος της «ρεαλιστικής πρότασης» μιας εξόδου από την ΟΝΕ χωρίς έξοδο από την ΕΕ , ισχυρίζεται ότι η έξοδος από το ευρώ αρκεί για να κλονίσει την ΕΕ! Μέχρι τώρα μας λέγανε, ιδιαίτερα σε πολεμικές κατά του ΕΕΚ, ότι δεν μπορούμε να βάζουμε το ζήτημα της εργατικής εξουσίας κι ότι έπρεπε πρώτα να επιβάλλουμε «αντικαπιταλιστικά μέτρα» μέσα στον καπιταλισμό για «να κλονιστεί η αστική κυριαρχία» κι έτσι να προετοιμαστούν οι όροι της πάλης για εργατική εξουσία. Η ίδια λογική των «κλονισμών»( μια επανέκδοση της θεωρίας των «σταδίων») επεκτείνεται τώρα και στο θέμα της ρήξης με την ΕΕ - και μάλιστα όταν ακόμα κι οι «αριστεροί ευρωπαϊστές» βλέπουν να κλονίζεται η πίστη τους στο «όραμα της ΕΕ»!
Το ΕΕΚ, την ίδια στιγμή που είναι ανοιχτό σε κάθε πρόταση κοινής δράσης και θεωρητικού διαλόγου, επιμένει να υποστηρίζει ότι ρεαλισμός σήμερα είναι η πάλη για μια επαναστατική πολιτική μέσα στις μάζες για την ανατροπή της κυβέρνησης, του ΔΝΤ, της ΕΕ, του ίδιου του χρεοκοπημένου καπιταλισμού. Στο κέντρο αυτής της πολιτικής βρίσκεται η κατάργηση του χρέους, η εθνικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο, η εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, η αναδιοργάνωση όλων των κοινωνικών σχέσεων σε σοσιαλιστικές βάσεις. Η αλλαγή στις σχέσεις παραγωγής κι όχι μόνο διανομής του κοινωνικού πλούτου απαιτεί μια αλλαγή στις σχέσεις εξουσίας- την εργατική εξουσία στην Ελλάδα και την επέκταση της επαναστατικής κοινωνικής αλλαγής στην Ευρώπη και παγκόσμια Δεν πρόκειται για ευχή και όνειρο αλλά για άξονα ζύμωσης και δράσης μέσα στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, σε άμεση σύνδεση με όλα τα προβλήματά του.
Μας κατηγορούν ότι έτσι παραπέμπουμε κάθε φιλολαϊκή αλλαγή για μετά την επανάσταση κι έτσι στις ελληνικές καλένδες. Ψέμα, παλεύουμε εδώ και τώρα και για το παραμικρό αίτημα που, έτσι κι αλλιώς, στις σημερινές συνθήκες της κρίσης αποκτά εκρηκτικό περιεχόμενο. Το συνδέουμε, όμως, κάθε στιγμή με την συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κρίσης και την ανάγκη μιας ριζικής επαναστατικής ανατροπής. Οι «ρεαλιστές» αντίπαλοί μας , αντίθετα πιστεύουν ότι πρέπει να παραπεμφθούν στις ελληνικές καλένδες οποιαδήποτε αναφορά στην επανάσταση και στην επαναστατική πολιτική, ακόμα κι η αναφορά στην έξοδο από την ΕΕ και τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης.
Εκείνο που κρίνει τον καθένα μας, κάθε οργάνωση, μέτωπο ή πρωτοβουλία, είναι η ίδια η κρίση. Ή θα ανοίξουμε μια επαναστατική διέξοδο από τα ερείπια του συστήματος που απειλούν να μας θάψουν ή θα ανακυκλώνουμε, μόνοι ή «μετωπικά», τα αδιέξοδα και θα επιταχύνεται ο κατήφορος στην βαρβαρότητα.

Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Ότι και να κάνετε είναι μάταιο. ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!


Ότι και να κάνετε είναι μάταιο. ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!
Η Νέα Οδός ΑΕ δεν μπορεί να καταλάβει ότι "δεν πληρώνουμε" διόδια με τίποτα. Αντιλήφθηκαν ότι έχει γιγαντωθεί το κίνημα "Δεν πληρώνω" και αντέδρασαν εγκλωβίζοντας τους οδηγούς που αρνούνται να πληρώσουν. Έχουν βάλει τους ταμίες των διοδίων να περιμένουν στο κουβούκλιο με κλειστό τζάμι κρατώντας χρονόμετρο. Μόνο όταν περάσουν αρκετά λεπτά ανοίγουν τις μπάρες. Σκοπός τους είναι να δημιουργηθεί εκνευρισμός. Τελικά το μόνο που καταφέρνουν είναι να παρακωλύουν τη συγκοινωνία, να διαπράττουν παράνομη κατακράτηση των οδηγών και να εξαναγκάζουν όσους δεν αντέχουν άλλο να οπισθοδρομούν επικίνδυνα και παράνομα.
Το video τραβήχτηκε την Τετάρτη 14 Ιουλίου το απόγευμα και δείχνει μέσα σε διάστημα μερικών λεπτών δεκάδες διερχόμενους να περιμένουν τους ταμίες να πάρουν εντολή για να ανοίξουν την μπάρα, νταλίκες να οπισθοδρομούν παράνομα και διερχόμενους να ανοίγουν τις μπάρες - κάποιοι απ΄αυτούς για πρώτη φορά.

ΔΙΗΜΕΡΟ ΟΕΝ - ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ




Με μεγάλη επιτυχία ξεκίνησε σήμερα Τετάρτη 14/07/2010 το διήμερο της Επαναστατικής Νεολαίας στην κατάληψη της δημοτικής αγοράς στην Κυψέλη. Υπήρξαν μαρτυρίες από συντρόφους που συμμετείχαν στην ανθρωπιστική νηοπομπή, στην αποστολή «Ένα Σχολείο για τη Γάζα» και από Παλαιστινίους αγωνιστές. Έγινε πολιτική συζήτηση και ανάλυση του οδοιπορικού καθώς και προβολή slides με φωτογραφίες από την παρουσία των συντρόφων στη Γάζα. Στο χώρο υπήρχε και έκθεση με υλικό και παιδικές ζωγραφιές από μαθητές των σχολείων της Γάζας.

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

ΔΙΗΜΕΡΟ ΟΕΝ


ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΥΨΕΛΗΣ

Εργαζόμενοι και άνεργοι νεοι χωρίς παρόν και μέλλον - στους δρόμους του αγώνα
Είναι ο μονός δρόμος αφού καπιταλιστική χρεοκοπία για τη νεολαία σημαίνει ο εφιάλτης της μόνιμης ανεργίας και της δουλείας των 300-400 και 500 ευρώ, ένα σχολείο- αποθήκη σωμάτων και ψυχών, σπουδές χωρίς καμία προοπτική… Σημαίνει να χάνεις και τα τελευταία «οικογενειακά στηρίγματα» επιβίωσης, τη ζωή με δανεικά, ωθούμενος κάθε μέρα στη χειρότερη μιζέρια, το βούλιαγμα στο ατομικό αδιέξοδο και την διαρκή ανασφάλεια… σημαίνει να σε κοροϊδεύουν προεκλογικά ότι «υπάρχουν τα λεφτά» και στη συνέχεια να σε απολύουν, να σε πνίγουν στα χημικά του Χρυσοχουντίδη όταν διαδηλώνεις στην επιτηρούμενη από τους γκάνγκστερ του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας χρεοκοπημένη Ελλάδα, τον πιο αδύναμο κρίκο μιας διεθνούς αλυσίδας έτοιμης να σπάσει από τα συσσωρευμένα χρέη που δημιούργησε ο παγκόσμιος καπιταλισμός για να σωθεί και να αναχαιτίσει την επανάσταση τις προηγούμενες δεκαετίες.
Τα ψέματα έχουν τελειώσει, η υπομονή εξαντλείται! Ένας ανθρώπινος χείμαρρος εργαζόμενων και ανέργων, απελπισμένων και γεμάτων ελπίδα διαδηλωτών, έρχεται ορμητικά να σπάσει τα φράγματα της απομόνωσης και της ρουτίνας. Τον είδαμε να πλημμυρίζει τους δρόμους όλης της χώρας στην ιστορική πανεργατική απεργία της 5ης Μάη. Τώρα, το δίλημμα που τέθηκε από τους μαθητές τη γενιά των 300-400-500 ευρώ και τους μετανάστες, μετά τη στυγνή κρατική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου κι ενώ η παγκόσμια καπιταλιστική χρεοκοπία σαρώνει ξανά τις Τράπεζες και τα κράτη απειλώντας με νέες κοινωνικές καταστροφές την ανθρωπότητα, παραμένει αναπάντητο: ή το δολοφονικό καθεστώς του κεφαλαίου ή εμείς!

…με όλους τους εργάτες για μια επαναστατική σοσιαλιστική διέξοδο από την καπιταλιστική χρεοκοπία
Όσοι διαδηλώσαμε την 5η Μάη περικυκλώνοντας το «στάβλο της δημοκρατίας», αυτών που έκλεψαν, αυτών που καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη,την ανοχή μας, αυτών που εξαπάτησαν το λαό για να συντηρήσουν τον καπιταλισμό και να αυτοσυντηρηθούν μαζί του σε βάρος μας, ενάντια στην επανάπαυση και τον καλοκαιρινό εφησυχασμό, τα εμπόδια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και το συντηρητισμό της αριστεράς, να δώσουμε διάρκεια και προοπτική στον αγώνα μας, προετοιμάζοντας στους σημερινούς αγώνες την επερχόμενη κοινωνική επανάσταση. Χρειαζόμαστε μια Εργατική Επαναστατική Διεθνή, ένα Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα και μια Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας. Όλοι εμείς! Οι άνεργοι και εργαζόμενοι νεοι, οι μαθητές και οι φοιτητές. Για την αντιμετώπιση τεράστιων προβλημάτων χρειαζόμαστε αποφασιστικά μέτρα. Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, για την ανατροπή της Κυβέρνησης και του κράτους, την απαγόρευση των απολύσεων και τη διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση των τραπεζών, τη διάλυση της Ε.Ε και τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης και του κόσμου, για να κερδίσουμε την πολυπόθητη ελευθερία, σε έναν παγκόσμιο πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό χωρίς τάξεις κράτη και εξουσίες. Είναι η μόνη διέξοδος σήμερα.

ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΙΟΥΛΗ, 18.30
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ (συμμετέχουν σύντροφοι από την ανθρωπιστική νηοπομπή, την αποστολή «Ένα Σχολείο για τη Γάζα» και Παλαιστίνιοι αγωνιστές). Στο χώρο θα υπάρχει σχετική έκθεση υλικού, προβολή slides.

ΠΕΜΠΤΗ 15 ΙΟΥΛΗ, 18.00
Καπιταλιστική χρεοκοπία και νεολαία χωρίς παρόν: Η δυναμική της εξέγερσης του Δεκέμβρη σήμερα
20.00: Συναυλία με τους DARK DELIGHT, FUMMIE LEE, «TΡΙΑ»

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ (νεολαία του ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ)

Λοφος Στρεφη :Διημερο Λεσχης υπογειως Καλλιδρομιου 94

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ


http://epitropesdiodiastop.blogspot.com/2010/06/blog-post_977.html

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

ΩΡΩΠΟΣ : ταξιδευοντας στη γαζα


Το απόγευμα του Σαββάτου στον Ωρωπό θα δούμε φωτογραφίες από το ταξίδι των εκπαιδευτικών στη Γάζα, θα ζήσουμε στη Γάζα μέσα από ζωγραφιές παιδιών της Παλαιστίνης και από τις διηγήσεις του Μιχάλη Τικτόπουλου που συμμετέχει στην πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα», του Γρηγόρη Δαφνή που συμμετέχει στην πρωτοβουλία «Ένα σχολείο για τη Γάζα» και του Παλαιστίνιου Αλέξανδρου Αμπουλάια. Θα ταξιδέψουμε φανταστικά με αυτούς που έκαναν πράξη την διεθνή αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη με προορισμό τη γνώση ενός λαού που διψάει για την ελευθερία του.
Την εκδήλωση οργανώνει η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Πολιτών Βόρειας Αττικής - Ευβοϊκού το Σάββατο 17 Ιουλίου 2010 στις 7 το απόγευμα στο Σαπανίδειο πνευματικό κέντρο στα Νέα Παλάτια Ωρωπού.
http://provoria.blogspot.com

Ψήφισμα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπουργείου Εσωτερικών

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Εσωτερικών με ψήφισμά της καταδικάζει τις προσπάθειες ποινικοποίησης των αγώνων μας.




Όχι στην πληρωμή των διοδίων.
Ναί στην ελεύθερη διέλευση των πολιτών στις Εθνικές Οδούς.
Όχι στην περιστολή των δικαιωμάτων των πολιτών.

Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

Παρέμβαση του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ στην Χαλκιδα


Μετά τις παρεμβάσεις συντρόφων του ΕΕΚ σε εκδηλώσεις των εργατών της Ευβοιας στην κατάληψη της Εθνικής οδού στο Σχηματάρι, την παρέμβαση στην εργοστασιακή συνέλευση της Σέλμαν, έγινε σήμερα Κυριακή 11-7-10, παρέμβαση στην Χαλκίδα. Ομάδα 9 συντρόφων του ΕΕΚ και της νεολαίας ΟΕΝ (Οργάνωση Επανασταστικής Νεολαίας)έκαναν πολιτική παρέμβαση στον παραλιακό πεζόδρομο. Με μικροφωνική, από όπου ακούγονταν συνθήματα και διαβάζονταν κείμενα για την πολιτική κατάσταση, τα ειδικότερα προβλήματα της περιοχής, με το μανιφέστο του ΕΕΚ, την εφημερίδα ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ, καθώς και προσκλήσεις για το 5ο εκπαιδευτικό κάμπινγκ, για 2 ώρες περίπου, έκαναν αισθητή την πολιτική παρουσία τους σε όλους του διερχόμενους. Η παρέμβαση στην πόλη της Χαλκίδας ,άλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Εύβοιας θα συνεχιστεί, μιάς και εκτός των άλλων πλήττεται απο μεγαλη ανεργία και απολύσεις.

5η μαρξιστική κατασκήνωση: Δευτέρα 19 -Κυριακή 25 Ιουλίου - Κάστρο Κυλλήνης (νομός Ηλείας)



Eργατικό Επαναστατικό Κόμμα-Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας
Δευτέρα 19 -Κυριακή 25 Ιουλίου - Κάστρο Κυλλήνης (νομός Ηλείας)
στο camping “Fournia Beach”

Πρόγραμμα
Δευτέρα 19 Ιούλη
Αναχώρηση πούλμαν από Αθήνα: 11π.μ από Λεωφ. Αλεξάνδρας , Πεδίο του Αρεως άγαλμα Αθηνάς
Καλωσόρισμα – εισαγωγή στη θεματολογία 6-8μμ

Τρίτη 20/7,
Η ιμπεριαλιστική εποχή της καπιταλιστικής παρακμής – Από το Λένιν στην σημερινή κρίση

Τετάρτη 21/7,
Ο Τρότσκυ και η Διαρκής Επανάσταση σήμερα.

Πέμπτη 22/7 , Παρασκευή 23/7, Σαββάτο 24/7
Παγκόσμια κρίση και Ελλάδα

Κυριακή 25/7
Συμπεράσματα

Επιτροπή οργάνωσης Camping

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ: Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας & της Ε.Ε. Oι απολύσεις με τη βούλα του προέδρου & της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας


Η οικονομική χρεοκοπία αποσυνθέτει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, καταστρέφοντας σταθερά μαζί με τους θεσμούς και τις δομές του ολόκληρα κομμάτια της κοινωνίας, προκαλώντας όλο και μεγαλύτερη κοινωνική ασφυξία. Όσο βαθαίνει η αποσύνθεση του συστήματος τόσο περισσότερο γίνεται σαφές ότι η κρίση του συστήματος ανάγεται τελικά σε κρίση ηγεσίας της εργατικής τάξης.

Οι αγώνες και η μαχητικότητα της εργατικής τάξης, της μόνης δύναμης που μπορεί να βγάλει την κοινωνία από το αδιέξοδο σε μια επαναστατική προοπτική, προσκρούουν καθημερινά στα όρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μετρό όπου μετά από σχεδόν μια εβδομάδα απεργιακής έκρηξης (16/6 -21/6), η κατάσταση σκοντάφτει στην συμβιβαστική στάση της ηγεσίας του συνδικάτου που φαίνεται να προτιμά τον «δημοκρατικό διάλογο και ένα τίμιο συμβιβασμό» με το υπουργείο μεταφορών και την διοίκηση της εταιρείας και όχι τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Σε κάθε περίπτωση αξίζει να παρακολουθήσει κανείς τις εξελίξεις στο Μετρό και να βγουν ανάλογα συμπεράσματα γιατί δείχνει ότι το πέρασμα της κρίσης, δεν πρόκειται να αφήσει ανέγγιχτες τις εύρωστες επιχειρήσεις αλλά αντίθετα αυτές μπαίνουν πρώτες στο στόχαστρο των επιχειρηματιών.

Την Δευτέρα (14/6) η διοίκηση της εταιρείας ανακοινώνει ότι δεν θα μετατρέψει σε αορίστου τις συμβάσεις 286 νεοπροσληφθέντων και στην ουσία τους απολύει. Θυμίζουμε ότι το καθεστώς στο Μετρό σχετικά με τις προσλήψεις, είναι να υπογράφονται κατ’ αρχήν με τους νεοεισερχόμενους στην εταιρεία συμβάσεις ενός χρόνου, θεωρώντας το νέο προσωπικό ως δόκιμο προσωπικό και στην συνέχεια με την πάροδο ενός χρόνου να μετατρέπει τις συμβάσεις αυτές σε αορίστου χρόνου. Κατά την διάρκεια της δόκιμης περιόδου οι εργαζόμενοι αναλαμβάνουν κανονικά καθήκοντα και καλύπτουν πάγιες ανάγκες. Αυτό θα πει ότι οι εργαζόμενοι αυτοί δεν μπορούν να θεωρηθούν συμβασιούχοι με την τυπική ή νομική έννοια και ότι η άρνηση της μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου σημαίνει τελικά την απόφαση της εταιρείας να προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις.

Η πρόθεση της εταιρείας επιβεβαιώνεται με τις δηλώσεις του προέδρου ότι θα κρατήσει όσο προσωπικό αποδεδειγμένα χρειάζεται η εταιρεία και ότι οι απολύσεις δεν θα περιοριστούν στο δόκιμο προσωπικό. Για να στηριχθεί η απόφαση των απολύσεων, η διοίκηση της εταιρείας επικαλέσθηκε το οικονομικό έλλειμμα του ταμείου, αφήνοντας άφωνη την ελληνική κοινωνία που μέχρι χθες θεωρούσε το μετρό επιχείρηση πρότυπο, και το πόρισμα Ρακιτζή που θεωρεί όλες τις προσλήψεις από το 2004 μέχρι σήμερα παράνομες!!!

Βέβαια μέχρι σήμερα κανένας πολιτικός και κανένα μεγαλοστέλεχος της εταιρείας, κανένας φωστήρας από τους πολλούς που οι μισθοί τους φτάνουν το δεκαπενταπλάσιο από εκείνους των εργαζόμενων που απολύουν δεν εξηγήθηκε για τον τρόπο που μια «αστραφτερή» εταιρεία σαν το μετρό οδηγείται σε χρεοκοπία. Όλοι μιλούν για παράνομες προσλήψεις. Κανένας όμως δεν μίλησε για τις προμήθειες ή για τις εργολαβίες που έχουν εκτινάξει τα έξοδα στα ύψη. Σε τελευταία ανάλυση ας μας δείξουν τα βιβλία και τα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας για να δούμε ποιος πραγματικά ευθύνεται για το έλλειμμα.

Μετά την ανακοίνωση των απολύσεων, την Τρίτη (15/6) εκατοντάδες εργαζόμενοι καταλαμβάνουν το κτήριο της διοίκησης και κρατούν σε ομηρία το συμβούλιο των διευθυντών που συνεδρίαζε εκείνη την ημέρα πάνω από τρεις ώρες. Την ίδια ημέρα το απόγευμα, γίνεται προσπάθεια να συναντηθεί ο πρόεδρος του Σωματείου με τον γραμματέα του υπουργείου μεταφορών ο οποίος αρνείται να τον δεχθεί και μάλιστα δίνει εντολή στην ασφάλεια του υπουργείου να τον βγάλουν έξω. Από την Τετάρτη μέχρι και την Παρασκευή το μετρό κλείνει μετά από κοινή απόφαση για απεργία και των τριών Σωματείων που υπάρχουν στο μετρό. Την Τετάρτη μια προσπάθεια του προέδρου να σπάσει την περιφρούρηση της απεργίας καταλήγει σε νέο αποκλεισμό από τους εργαζόμενους.

Και τις τρεις ημέρες της απεργίας οι συνεδριάσεις των διοικητικών συμβουλίων των σωματείων μετατρέπονταν από εκατοντάδες εργαζόμενους σε ανοιχτές συνελεύσεις και κατέληγαν σε αποφάσεις για την συνέχεια της απεργίας. Οι εκλεγμένοι όμως συνδικαλιστές εκπαιδευμένοι οι περισσότεροι στο πανεπιστήμιο της ΓΣΕΕ βρήκαν τον τρόπο συγκαλώντας το συμβούλιο την Κυριακή με την απουσία του κόσμου να αναστείλουν την απεργία με αιτιολογία την απειλή για ασφαλιστικά μέτρα της εταιρείας και την αλλαγή της διάθεσης του γραμματέα του υπουργείου που τώρα πια αποδεχόταν να μιλήσει με το Σωματείο.

Για κακή τους τύχη όμως και πριν προλάβουν οι εκπρόσωποι συνδικαλιστές να φτάσουν στο υπουργείο, την Δευτέρα 21/6 η διοίκηση της εταιρείας ανακοινώνει την περικοπή του επιδόματος αδείας και την απόφαση εφαρμογής των μέτρων του ΔΝΤ και της κυβέρνησης (μείωση μισθών 7%, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού) και στο μετρό παρόλο που η εταιρεία δεν εντάσσεται στο δημόσιο ή ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Η κατάσταση χειροτερεύει καθώς ο διάλογος με τον γραμματέα του υπουργείου αποβαίνει άκαρπος και η αβεβαιότητα σχετικά με τις απολύσεις παραμένει. Νέα θυελλώδης συνεδρίαση του Σωματείου την Τετάρτη 30/6 καταλήγει να πάρει απόφαση επιτέλους κάτω από την ασφυκτική πίεση των εργαζόμενων για γενική συνέλευση την Παρασκευή 2/7 με θέμα ημερήσιας διάταξης την κήρυξη απεργίας από τη Δευτέρα και την συγκρότηση απεργιακής επιτροπής. Όμως και πάλι με ταχυδακτυλουργικό τρόπο οι συνδικαλιστές καταφέρνουν την αλλαγή της απόφασης από κήρυξη απεργίας σε εξουσιοδότηση για το Δ.Σ. του Σωματείου να προκηρύξει απεργία όταν αυτό κρίνει.

Φαίνεται ότι η διοίκηση της εταιρείας και η κυβέρνηση παίρνουν μια ανάσα χάρη και στη βοήθεια του Σωματείου. Όμως είναι σίγουρο ότι η ανάπαυλα θα είναι πάρα πολύ σύντομη και ότι σε τελευταία ανάλυση αυτό που θα καθορίσει τα γεγονότα όχι μόνο στο μετρό και στις μεταφορές αλλά σε κάθε εργοστάσιο είναι η γενική οικονομική κατάρρευση που προχωρεί με ραγδαίους ρυθμούς. Οι περικοπές και οι απολύσεις στο μετρό είναι μέρος του πακέτου μέτρων που προωθείται από το ΔΝΤ και την κυβέρνηση και που αν το δει κανείς στο σύνολό του, δηλαδή το νόμο για τις εργασιακές σχέσεις και το νόμο για το ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό, τότε ισοδυναμεί με κοινωνική αντεπανάσταση. Επιχειρούν να καταργήσουν ότι έχει κερδίσει η εργατική τάξη από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα.

Ότι συμβαίνει στο μετρό είναι πρόβλημα όλου του εργατικού κινήματος και της κοινωνίας και τελικά το αν θα αποκρουστεί αυτή ή επίθεση ή όχι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις συμμαχίες που θα διαμορφωθούν με το εργατικό κίνημα και με τους υπόλοιπους κλάδους των μεταφορών ιδιαίτερα. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η κατάσταση είναι πάρα πολύ σοβαρή για να αφεθεί να την διαχειριστεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Οποιοδήποτε μέτρο περάσει για περικοπές μισθών ή απολύσεις θα έχει μόνιμο χαρακτήρα, θα δεσμεύσει τους εργαζόμενους για πάρα πολλά χρόνια και χωρίς κανένα περιθώριο βελτίωσης.

Η κατάσταση δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με εκπροσώπους αλλά με την άμεση κινητοποίηση όλων. Θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε την απόφαση της συνέλευσης να συγκροτηθεί απεργιακή επιτροπή και να ασκηθεί πίεση και έλεγχος πάνω στο διοίκηση του Σωματείου, να αναληφθούν πρωτοβουλίες για ενωτικές κινήσεις με τις άλλες συγκοινωνίες και τους εργασιακούς κλάδους που είναι σήμερα σε κινητοποιήσεις. Πρώτα απ’ όλα να διασφαλίσουμε συνεχής γενικές συνελεύσεις και ενημέρωση όλων των εργαζόμενων.

Ο καπιταλισμός, οι κυβερνήσεις και τα δεκανίκια τους δεν είναι ανίκητοι. Ίσα – ίσα η φύση της εποχής, η αξεπέραστη οικονομική και κοινωνική κρίση δείχνει τα όριά τους.

Αλεξόπουλος Παναγιώτης

Εργαζόμενος στο Μετρό.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΓΓΕΛΗ- ΔΗΜΑΚΗ



Οι υπογραφόμενοι/-ες το παρόν κείμενο, μέλη ΔΕΠ του Τμήματος Ιστορίας & Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και καθηγητές/-ήτριες του Δημήτρη Αγγελή Δημάκη, εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στον μεταπτυχιακό μας σπουδαστή, ο οποίος υπέστη αδικαιολόγητη σωματική και ψυχολογική βία στο τέλος της διαδήλωσης και πορείας της Τρίτης 29 Ιουνίου κατά τη σύλληψη και κράτησή του για μια νύχτα στη ΓΑΔΑ. Με μεγάλη έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι ο Δημήτρης σύρεται σε δίκη στις 14 Ιουλίου με κατηγορίες για «αντίσταση κατά της αρχής, διατάραξη κοινής ειρήνης, απρόκλητη φθορά, απόπειρα πρόκλησης επικίνδυνων σωματικών βλαβών». Χωρίς καμία πρόθεση να υποκαταστήσουμε τη δικαιοσύνη, η οποία πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα δικαιώσει το Δημήτρη, θεωρούμε χρέος μας στην κρίσιμη τούτη ώρα να εκφράσουμε δημόσια την αμέριστη εκτίμηση μας προς το Δημήτρη Αγγελή-Δημάκη ο οποίος με την προσωπικότητα, το ήθος και την εργατικότητά του έχει κερδίσει εδώ και χρόνια τη συμπάθεια, την αποδοχή και την αναγνώριση της ακαδημαϊκής κοινότητας. Η πραότητα, η ευγένεια, η διακριτικότητα και το φιλήσυχο πνεύμα που τον διακρίνουν σε καμία περίπτωση δεν συνάδουν με τις κατηγορίες που του αποδίδονται. Καταδικάζοντας κάθε μορφή βίας θεωρούμε επικίνδυνη την ποινικοποίηση ειρηνικών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας. Ας μην προσθέτουμε και άλλα βάρη στις πλάτες της δοκιμαζόμενης από την ανασφάλεια και την ανεργία νεολαίας μας.


Ελένη Μαντζουράνη, Καθηγήτρια – Διευθύντρια Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών
Πάνος Βαλαβάνης, Καθηγητής
Βαρβάρα Κουταβά-Δεληβοριά, Καθηγήτρια
Αντώνης Λιάκος, Καθηγητής
Χάγκεν Φλάισερ, Καθηγητής
Αθηνά Κόλια-Δερμιτζάκη, αναπλ. Καθηγήτρια
Μαρία Ντούρου-Ηλιοπούλου, αναπλ. Καθηγήτρια
Σοφία Ανεζίρη, επικ. Καθηγήτρια
Κώστας Γαγανάκης, επικ. Καθηγητής
Νικολέττα Γιαντσή-Μελετιάδη, επικ. Καθηγήτρια
Τριανταφυλλίτσα Μανιάτη-Κοκκίνη, επικ. Καθηγήτρια
Νίκος Μπιργάλιας, επικ. Καθηγητής
Πλάτων Πετρίδης, επικ. Καθηγητής
Κώστας Ράπτης, επικ. Καθηγητής
Βάσιλική Σειρηνίδου, επικ. Καθηγήτρια
Σελήνη Ψωμά, επικ. Καθηγήτρια
Βαγγέλης Καραμανωλάκης, λέκτοραςΓιάννης Παπαδάτος, λέκτορας
Σπυρίδων Πλουμίδης, λέκτορας

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ " ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ " ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

ΟΙ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ο ΕΛΛΗΝΟΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΤΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΦΑΛ

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Στις διώξεις του κινήματος κατά των διοδίων απαντάμε με ενότητα και αγώνες- ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΙΟΥΛΗ , 6 μμ, ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΑΦΙΔΝΩΝ


Στις διώξεις του κινήματος κατά των διοδίων απαντάμε με ενότητα και αγώνες- ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΙΟΥΛΗ , 6 μμ, ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΑΦΙΔΝΩΝ

Το κίνημα ενάντια στα Διόδια διανύει τον 9ο μήνα του, στην πανελλαδική του έκφραση. Οι πολυεθνικές εταιρίες που εκμεταλλεύονται τους εθνικούς μας δρόμους, μετά απο παραχώρηση τους απο τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, με τις ευλογίες του ΛΑΟΣ, προσπαθούν να κάμψουν το αγωνιστικό μας φρόνημα , με διώξεις ενάντια στο κίνημα μας. Ετσι προχώρησε σε μηνύσεις ενάντια σε 11 αγωνιστές του κινήματος , μέλη του συντονιστικού της Βορειανατολικής Αττικής. Οι ανυπόστατες κατηγορίες ξεκινούν απο την σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και καταλήγουν στην παρακώληση συγκοινωνιών, ενάντια σε αυτούς που απελευθερώνουν τα διόδια αποδίδοντας τους δρόμους ελεύθερους στους οδηγούς.
Ταυτόχρονα η κυβέρνηση του ΔΝΤ-ΕΕ, προσπαθεί να καταστείλει το κίνημα μας, με βάρβαρες επιθέσεις και παράνομες συλλήψεις, όπως αυτή του συναγωνιστή μας και μέλους των Επιτροπών Αγώνα Κατοίκων , Πολιτών και Εργαζομένων ενάντια στα διόδια, Δημήτρη Αγγελή- Δημάκη, μεταπτυχιακού φοιτητή Ιστορίας- Αρχαιολογίας, που έγινε στην πανεργατική πορεία της 29-6-10.
Είναι ο πανικός κυβερνώντων και εταιριών που οδηγούν σε αυτές τις ενορχηστρωμένες προσπάθειες εκφοβισμού του κινήματος. Αυτοί οι τρομοκράτούντες είναι ταυτόχρονα βαθύτατα τρομοκρατημένοι, καθώς ολοένα και νέα στρώματα, κατοίκων, ενεργοποιημένων πολιτών, επαγγελματικών κλάδων, εξεγείρονται και λένε : ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΔΙΟΔΙΑ –ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΑΣ.
Ελάτε όλοι στην πρώτη μας αγωνιστική απάντηση την ΚΥΡΙΑΚΗ 4 Ιούλη στις 6 μμ, να απελευθερώσουμε τα ΔΙΟΔΙΑ ΑΦΙΔΝΩΝ.
ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ, ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ
http://epitropesdiodiastop.blogspot.com